Autoportret (Goya, 1795)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Autoportret
Ilustracja
Autor Francisco Goya
Rok wykonania 1795–1797
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 18,2 × 12,2 cm
Muzeum Prado

Autoportret (hiszp. Autorretrato) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi znajdujący się w kolekcji Muzeum Prado.

Jest to jeden z licznych autoportretów Goi, które artysta stworzył w ciągu swojego życia. Niektóre z nich przedstawiają tylko samego Goyę, na innych, na wzór Velázqueza, jest częścią przedstawianej kompozycji. Zachowało się również kilka podobizn Goi wykonanych przez innych artystów, m.in. przez Vicentego Lópeza (Portret Goi w wieku osiemdziesięciu lat).

Autoportret przedstawia artystę na neutralnym tle, w eleganckim stroju. Siedzi naprzeciwko płótna, które być może właśnie stawia na sztalugach. Sądząc po fryzurze (romantyczne rozczochrane włosy i gęste bokobrody) i ubiorze Goi, dzieło powstało około lat 1795–1797. Pierwszym znanym właścicielem obrazu był Tomás de Berganza, majordomus księżnej Alby. Niewielkie wymiary dzieła sugerują, że mógł to być prezent-pamiątka dla księżnej, z którą łączyła Goyę głęboka przyjaźń[1].

Zakup obrazu przez Muzeum Prado w 1995 został sfinansowany z olbrzymiej spuścizny Manuela Villaescusa Ferrero, która według jego testamentu miała służyć poszerzaniu zbiorów muzeum[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ferrán Aribau, Francesc Ruidera, Lluís Altafuya, Roberto Castillo, Xavier Costaneda: Goya: su tiempo, su vida, su obra. Madryt: LIBSA, 2006, s. 305. ISBN 84-662-1405-4.
  2. Autorretrato (hiszp.). museodelprado.es. [dostęp 2019-04-23].