Bładnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bładnica
Bładnica w Skoczowie
Bładnica w Skoczowie
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja województwo śląskie
powiat cieszyński
Potok
Długość ok. 12,5 km
Powierzchnia zlewni 42,1[1] km²
Źródło
Miejsce północne stoki Kowaloka
Wysokość 490 m n.p.m.
Ujście
Recypient Wisły
Miejsce w Skoczowie
Wysokość ok. 290 m n.p.m.
Współrzędne 49°48′05,0″N 18°47′32,7″E/49,801389 18,792417
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ujście
ujście
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
ujście
ujście

Bładnicapotok na Pogórzu Cieszyńskim, lewobrzeżny dopływ Wisły. Długość ok. 12,5 km, powierzchnia dorzecza wynosi 42,1 km².

Źródła na wysokości ok. 490 m n.p.m., na północnych stokach wzgórza Kowalok (559 m n.p.m.; północne podnóża masywu Małej Czantorii). Spływa generalnie w kierunku północnym, w górnym biegu wyznaczając granicę administracyjną między miastem Ustroń (na wschodzie) a gminą Goleszów (na zachodzie). Następnie wpływa do gminy Skoczów, przez Bładnice a następnie Międzyświeć, m.in. obok tamtejszego grodziska. W dolnym biegu zmienia kierunek na północno wschodni i przepływa przez Skoczów. Uchodzi do Wisły na wysokości ok. 290 m n.p.m. w centrum Skoczowa.

Bładnica zbiera niewiele dopływów. Jedynym większym dopływem prawobrzeżnym jest potok Żabiniec spod Małej Czantorii, uchodzący do niej między Ustroniem a Hermanicami na wysokości ok. 345 m n.p.m. Z dopływów lewobrzeżnych należy wymienić duży potok Radoń, uchodząca do Bładnicy w Bładnicach Dolnych na wysokości ok. 312 m n.p.m.

Koryto rzeki Bładnica jest prawie na całej długości uregulowane i częściowo obwałowane. Głębokość wody waha się zwykle w zakresie od kilkunastu do ok. 50-60 cm, jednak w czasie wiosenno-letnich wezbrań może gwałtownie wzrastać (ostatnie takie wezbranie miało miejsce w czerwcu 2013 r.[2]).

Przypisy

  1. Aleksander Dorda: Środowisko abiotyczne. Charakterystyka hydrograficzna. Rzeki i potoki. Dorzecze Małej Wisły. W: Dzieje Śląska Cieszyńskiego od zarania do czasów współczesnych pod redakcją Idziego Panica. T. I: Śląsk Cieszyński w czasach prehistorycznych. Cz. pierwsza: Środowisko przyrodnicze. Cieszyn: Starostwo Powiatowe, 2009, s. 65. ISBN 978-83-926929-2-8.
  2. http://bielskobiala.wyborcza.pl/bielskobiala/1,88025,14080069,Lokalne_podtopienia_w_Skoczowie__Dowieziono_worki.html

Bibliografia[edytuj]

  • Mapa topograficzna 1:25 000 arkusz nr 541.32 Cieszyn, wyd. Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1984;
  • Mapa topograficzna 1:25 000 arkusz nr 541.41 Skoczów, wyd. Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1984;
  • Mapa topograficzna 1:25 000 arkusz nr 541.43 Ustroń, wyd. Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1984;