Bażant złocisty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bażant złocisty
Chrysolophus pictus[1]
(Linnaeus, 1758)
Samiec
Samiec
Samica
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Chrysolophus
Gatunek bażant złocisty
Synonimy
  • Phasianus pictus Linnaeus, 1758[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bażant złocisty (Chrysolophus pictus) - gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje w środkowych Chinach, ale został wprowadzony w Anglii.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Cechy gatunku
Podobnie jak u innych bażantów – silny dymorfizm płciowy. Dorosły samiec na głowie ma jaskrawożółty czub i szeroki kołnierz, pomarańczowy w czarne paski. Spód ciała i piersi są czerwone, pióra na grzbiecie zielone z ciemną obwódką. Pokrywy skrzydeł są metalicznie niebieskie, plecy i okolice kupra żółte. Samica (kura) ubarwiona skromnie, brązowoszaro.
Wymiary
  • Długość ciała:
    • samiec ok. 110 cm, z czego 75 cm przypada na ogon.
    • samica osiąga 65 cm, a 35 cm stanowi ogon.
  • Rozpiętość skrzydeł: 65-76 cm

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Jajo bażanta złocistego
Biotop
Lasy górskie i skaliste wzgórza porośnięte gęstymi krzewami oraz bambusem. W Wielkiej Brytanii lasy mieszane z gęstym runem.
Zachowanie
Bardzo rzadko zrywa się do lotu, spłoszony ucieka piechotą. Jest bardzo skryty.
Lęgi
Koguty to poligamiści i w okresię lęgowym gromadzą wokół siebie do 8 kur. Samica znosi od 6 do 16 kremowych jaj, które wysiaduje przez 22-23 dni.

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Odmiany barwne
Jest wiele odmian barwnych bażanta złocistego. Najpopularniejsze z nich to :

Przypisy

  1. Chrysolophus pictus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Golden Pheasant (Chrysolophus pictus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-26].
  3. Chrysolophus pictus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Sterry, Andrew Cleave, Andy Clements, Peter Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 788324708185.
  • Opisy odmian