Baliw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Baliw (ang. bailiff, z łacińskiego baiulus - goniec, wychowawca, nauczyciel[1]) – w średniowiecznej Anglii i Francji urzędnik, zajmujący się utrzymaniem porządku w toku postępowania sądowego oraz egzekucją wyroków sądowych[2]. Współcześnie termin używany w krajach anglosaskich dla określenia pomocnika szeryfa lub urzędnika sądowego zajmującego się utrzymaniem porządku na sali sądowej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frank Anthony, A. G. Rigg, Carl Mantello: Medieval Latin: an introduction and bibliographical guide. CUA Press, 1996, s. 220. ISBN 978-0-8132-0842-8. (ang.)
  2. bailiff (ang.). Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. [dostęp 8 kwietnia 2011].
  3. Irving Shapiro: The new dictionary of legal terms. Looseleaf Law Publications, 1984, s. 19. ISBN 978-0-930137-01-4. (ang.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]