Bardas Fokas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bardas Fokas - naczelny wódz wschodniej armii Bizancjum, uzurpator w 971 w Cezarei i 987-989 w Azji Mniejszej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jesienią 987 ogłosił się cesarzem, uznały go Azja Mniejsza, Armenia i Gruzja. Wiosną 988 został pokonany przez armię cesarską wzmocnioną posiłkami ruskimi kniazia Włodzimierza, pod dowództwem cesarza Bazylego II.

Miał dwóch synów - Nicefora i Leona.