Bariery wejścia
Bariery wejścia – czynniki uniemożliwiające lub utrudniające rozpoczęcie przez przedsiębiorstwo działalności na danym rynku lub w branży (sektorze)[1].
Wśród barier wejścia można wymienić m.in.:
- korzyści skali, dzięki którym większe przedsiębiorstwo może produkować po niższym koszcie niż jego mniejsi konkurenci[2.1],
- bariery kapitałowe − konieczność poniesienia dużych nakładów na wejście na rynek i uruchomienie produkcji[3.1] (które w przypadku niepowodzenia staną się kosztami utopionymi)[2.2],
- konieczność uzyskania koncesji (np. na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych) lub zezwoleń,
- przewaga absolutna pod względem jakości lub w postaci niższych kosztów[3.2],
- patenty, prawa autorskie oraz znaki firmowe[3.3],
- kontrola nad zasobami naturalnymi[3.2],
- wysokie bariery wyjścia[2.1].
Istnienie barier wejścia jest zazwyczaj korzystne dla już działających w danym sektorze przedsiębiorstw (ogranicza konkurencję, przez co umożliwia osiąganie wyższych zysków) i niekorzystne dla konsumentów (ograniczona konkurencja wiąże się z wyższymi cenami).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ N. Gregory Mankiw, Mark P. Taylor: Mikroekonomia. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2022, s. 427. ISBN 978-83-208-2478-0.
- Matthew Bishop: Essential economics: an A−Z guide. New York: Bloomberg Press, 2009. ISBN 978-1-57660-351-2.
- William F. Samuelson, Stephen G. Marks: Ekonomia menedżerska. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2009. ISBN 978-83-208-1776-8.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- M.E. Porter: Strategia konkurencji. Metody analizy sektorów i konkurentów. PWE, Warszawa 1994.
- G. Gierszewska, M. Romanowska, Analiza strategiczna przedsiębiorstwa, PWE, Warszawa 2014.