Bariery wejścia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bariery wejścia – czynniki ograniczające wejście przedsiębiorstwa do danego sektora. Wśród barier wejścia wymienia się m.in.:

  • ekonomię skali, tj. minimalny rozmiar produkcji, który gwarantuje koszt jednostkowy wyrobu poniżej obowiązującej ceny rynkowej,
  • koszty zmiany dostawcy,
  • brak dostępu do kanałów dystrybucji, co oznacza zbyt wysoki koszt, jaki trzeba ponieść, aby móc sprzedać swoje wyroby,
  • politykę państwa, np. konieczność uzyskania koncesji lub zezwolenia (bariery formalne),
  • potrzebę posiadania wysoko wykwalifikowanego zespołu pracowników,
  • wysoki poziom technologiczny i związana z nim wysoka jakość wyrobów, co oznacza zbyt wysokie nakłady, jakie trzeba ponieść na rozwój technologii.

Istnienie różnorodnych barier wejścia jest zazwyczaj korzystne dla już działających w danym sektorze przedsiębiorstw (ogranicza konkurencję, przez co umożliwia osiągnięcie wyższych zysków) i niekorzystne dla konsumentów (ograniczona konkurencja wiąże się z wyższymi cenami lub innymi niedogodnościami dla klienta).

Sektor jest tym bardziej atrakcyjny, im bariery wejścia do niego są wyższe.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • M.E. Porter: Strategia konkurencji. Metody analizy sektorów i konkurentów. PWE, Warszawa 1994.
  • G. Gierszewska, M. Romanowska, Analiza strategiczna przedsiębiorstwa, PWE, Warszawa 2014.