Bartek zwycięzca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartek zwycięzca
Ilustracja
Bartek zwycięzca, ilustr. Jan Rosen
Autor

Henryk Sienkiewicz

Typ utworu

nowela

Wydanie oryginalne
Język

polski

Data wydania

1882

Bartek zwycięzca – nowela Henryka Sienkiewicza z 1882 roku.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Akcja toczy się w II połowie XIX wieku. Główny bohater, Bartek Słowik jest prostym chłopem mieszkającym we wsi Pognębin w Wielkopolsce (ówczesny zabór pruski). Ma żonę i dziecko. Jego spokój zostaje zburzony, kiedy w 1870 roku wybucha wojna prusko-francuska. Bartek jako obywatel Prus zostaje wcielony do wojska i wysłany na wojnę. Dzięki swojej ogromnej sile, ogłupiony pruską propagandą i dyscypliną wojskową Bartek wyróżnia się podczas bitwy zyskując uznanie pruskich generałów. W czasie jednej z akcji przeciwko partyzantom jego oddział bierze do niewoli grupę jeńców. Dwóch z nich okazuje się Polakami, którzy służyli we francuskiej armii. Od tego momentu zaczyna się zastanawiać nad tym z kim walczy i o co walczy. Nie decyduje się jednak na uwolnienie jeńców. Od tego momentu zaczyna pić coraz więcej alkoholu i szybko zapomina o swoich skrupułach.

Po wojnie wraca do domu jako człowiek zdemoralizowany ze skłonnością do alkoholu. Jego gospodarstwo jest zrujnowane i zadłużone. Bartek uważa, że zrobił tyle dobrego dla Prus, iż należy mu się i jego rodzinie szacunek. Jednak okazuje się, że po zwycięskiej wojnie wśród miejscowych Niemców wzrosły tendencje nacjonalistyczne. Bartek przekonuje się o tym, kiedy jego syn zostaje pobity przez niemieckiego nauczyciela. Kiedy wstawia się za synem, dochodzi do bójki. Pobity nauczyciel oskarża go w sądzie, który bierze stronę Niemca. Bartek trafia na rok do więzienia. Jest rozgoryczony i załamany. Na dodatek jego gospodarstwo zadłużone u Niemców popada w ruinę. Pomoc oferuje mu miejscowy polski dziedzic. Jednak Bartek zastraszony przez oficerów niemieckich nie głosuje na niego w czasie wyborów lokalnych i zostaje potępiony przez polską społeczność. Ostatecznie wraz z rodziną musi opuścić swoje zadłużone gospodarstwo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Sienkiewicz Nowele, wyd. LSW, 1991.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]