Hania (nowela)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hania
Ilustracja
Hania. Ilustr. Piotr Stachiewicz
Autor

Henryk Sienkiewicz

Typ utworu

nowela

Wydanie oryginalne
Język

polski

Data wydania

1876

poprzednia
Stary sługa
następna
Selim Mirza

Hania – nowela Henryka Sienkiewicza. Powstała w grudniu 1875, ukazała się w styczniu 1876. Opowiada o historii miłosnego trójkąta (Hania, narrator Henryk, Selim Mirza). Hania wraz ze Starym sługą i Selimem Mirzą składa się na tzw. "małą trylogię". Badacze literatury zwracają uwagę, że sposób prezentacji świata w "Hani" nie przypomina w niczym romansu zachodnioeuropejskiego ani tradycji polskich i na tle ówczesnej produkcji pisarskiej odznacza się oryginalnością[1]. Wątek niespełnionej miłości przypomina swoim nastrojem utwory Lwa Tołstoja i niektóre opowiadania Iwana Turgieniewa[1].

Pierwotnie planowano ekranizację noweli w 1939, czemu przeszkodził wybuch II wojny światowej[2]. W 1984 powstała filmowa adaptacja Hani w reżyserii Stanisława Wohla.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b T. Żabski, Sienkiewicz, s. 55.
  2. Nowe filmy polskie. „Warszawski Dziennik Narodowy”. Nr 220A, s. 5, 11 sierpnia 1939. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]