Barwy narodowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Barwy narodowe Polski - biel i czerwień - użyte na fladze państwowej

Barwy narodowe lub barwy państwowe (także l. poj. barwa) – rodzaj wizualnego symbolu narodowego, będącego najczęściej połączeniem dwóch lub kilku kolorów w postaci poziomych bądź pionowych pasów, kół lub innych pól. Barwy stanowią element flagi państwowej, ale mogą występować samoistnie na innych znakach państwowych (godło, ordery) czy w urzędowych publikacjach (np. szata graficzna stron internetowych). Barwy mogą stanowić symbol całego państwa, a w państwach federacyjnych – także jego części.[1]

Polskie barwy narodowe[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Barwy Polski.

Barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://sjp.pwn.pl/slowniki/barwy%20narodowe.html
  2. Art. 28 Konstytucji RP oraz ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach narodowych i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej