Begonia bulwiasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Begonia bulwiasta
Begonia bulwiasta: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd dyniowce
Rodzina begoniowate
Rodzaj begonia
Nazwa systematyczna
Begonia ×tuberhybrida Voss
Vilm. Blumengärtn. ed. 3, 1:362. 1894
Synonimy

Begonia tuberosa hort.

Odmiana o różowych kwiatach
Odmiana o białych kwiatach
Begonia zwisająca

Begonia bulwiasta, ukośnica bulwiasta (Begonia ×tuberhybrida) – gatunek rośliny z rodziny begoniowatych. Powstała w wyniku krzyżowania gatunków pochodzących z krajów Ameryki Południowej. Wszystkie uprawiane begonie z tej grupy są kultywarami i mieszańcami wielu, dzisiaj trudnych już do ustalenia gatunków. Do krzyżowania rośliny wykorzystano m.in.: B. boliviensis DC, B. parcei Hook., B. davisii Veitch., B. froebelli DC., B. octopetala L'Hérit.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Bylina wysokości 20-40 cm, o mięsistych łodygach, wyrastających z nerkowatej bulwy. Bulwy są spłaszczone i mają grubą skórkę z dobrze widocznymi w ich górnej części śladami pędów nadziemnych.
Liście
W kształcie sercowato-lancetowatym są niesymetryczne, lekko owłosione, na brzegach piłkowane.
Kwiaty
Okazałe wyrastające z kątów liści, pojedynczo lub po kilka sztuk, są 4-działowe z wieloma pręcikami. Okres kwitnięcia od maja do września. Wyhodowano odmiany o różnych kolorach kwiatów: białe, żółte, różowe, pomarańczowe, czerwone, w całej gamie odcieni (istnieją też odmiany dwukolorowe picotee). Kwiaty mogą być pojedyncze lub pełne, płatki okwiatu są całobrzegie, ząbkowane, wcinane lub falowane.

Zastosowanie[edytuj]

Roślina ozdobna. Czasami uprawiana jest w mieszkaniach jako roślina pokojowa, częściej jednak uprawia się ją na zewnątrz pomieszczeń na balkonach, w altanach, na pergolach i trejażach. Często jest też uprawiana w gruncie na rabatach. Jest rośliną wieloletnią, w Polsce jednak często jest uprawiana jako roślina jednoroczna, gdyż jej bulwy są słabo wytrzymałe na mróz i muszą być przechowywane wewnątrz pomieszczeń.

Uprawa[edytuj]

  • Podłoże. Dla roślin uprawianych w pojemnikach najlepsza jest standardowa ziemia torfowa, w ogrodzie powinna być to żyzna, próchniczna gleba o odczynie lekko kwaśnym.
  • Światło. Najlepsze jest stanowisko lekko zacienione
  • Podlewanie: Podlewać należy wodą bezwapnienną, nie zwilżając przy tym liści. Zasadniczo podlewa się (jeśli nie padał deszcz) codziennie, tak, by ziemia była stale lekko wilgotna.
  • Nawożenie. Od kwietnia do września należy roślinę zasilać rozcieńczonym nawozem wieloskładnikowym.
  • Zabiegi pielęgnacyjne. Ograniczają się zasadniczo do podlewania, nawożenia i usuwania uschniętych kwiatów (wyglądają nieestetycznie). Na zewnątrz domu można je wystawiać dopiero w połowie maja, gdy nie ma już przymrozków
  • Rozmnażanie: Przez nasiona można rozmnażać tylko niektóre odmiany, które zachowują cechy osobnika macierzystego. Zasadniczo rozmnaża się je głównie wegetatywnie przez podział bulw lub sadzonki pędowe z częścią bulwy

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-02].

Bibliografia[edytuj]

  1. zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  2. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  3. Dawid Longman: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1997. ISBN 83-09-01559-3.