Przejdź do zawartości

Begonia bulwiasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Begonia bulwiasta
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

dyniowce

Rodzina

begoniowate

Rodzaj

begonia

Gatunek

Begonia bulwiasta

Nazwa systematyczna
Begonia ×tuberhybrida Voss
Vilm. Blumengärtn. ed. 3, 1:362. 1894
Synonimy
  • Begonia tuberosa hort.
Odmiana o różowych kwiatach
Odmiana o białych kwiatach
Begonia zwisająca

Begonia bulwiasta, ukośnica bulwiasta (Begonia ×tuberhybrida) – gatunek rośliny z rodziny begoniowatych. Powstała w wyniku krzyżowania gatunków pochodzących z krajów Ameryki Południowej. Wszystkie uprawiane begonie z tej grupy są kultywarami i mieszańcami wielu, dzisiaj trudnych już do ustalenia gatunków. Do krzyżowania rośliny wykorzystano m.in.: B. boliviensis DC, B. parcei Hook., B. davisii Veitch., B. froebelli DC., B. octopetala L'Hérit.

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]
Pokrój
Bylina wysokości 20-40 cm, o mięsistych łodygach, wyrastających z nerkowatej bulwy. Bulwy są spłaszczone i mają grubą skórkę z dobrze widocznymi w ich górnej części śladami pędów nadziemnych.
Liście
W kształcie sercowato-lancetowatym są niesymetryczne, lekko owłosione, na brzegach piłkowane.
Kwiaty
Okazałe wyrastające z kątów liści, pojedynczo lub po kilka sztuk, są 4-działowe z wieloma pręcikami. Okres kwitnięcia od maja do września. Wyhodowano odmiany o różnych kolorach kwiatów: białe, żółte, różowe, pomarańczowe, czerwone, w całej gamie odcieni (istnieją też odmiany dwukolorowe picotee). Kwiaty mogą być pojedyncze lub pełne, płatki okwiatu są całobrzegie, ząbkowane, wcinane lub falowane.

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna. Czasami uprawiana jest w mieszkaniach jako roślina pokojowa, częściej jednak uprawia się ją na zewnątrz pomieszczeń na balkonach, w altanach, na pergolach i trejażach. Często jest też uprawiana w gruncie na rabatach. Jest rośliną wieloletnią, w Polsce jednak często jest uprawiana jako roślina jednoroczna, gdyż jej bulwy są słabo wytrzymałe na mróz i muszą być przechowywane wewnątrz pomieszczeń.

Uprawa

[edytuj | edytuj kod]
  • Podłoże. Dla roślin uprawianych w pojemnikach najlepsza jest standardowa ziemia torfowa, w ogrodzie powinna być to żyzna, próchniczna gleba o odczynie lekko kwaśnym.
  • Światło. Najlepsze jest stanowisko lekko zacienione
  • Podlewanie: Podlewać należy wodą bezwapnienną, nie zwilżając przy tym liści. Zasadniczo podlewa się (jeśli nie padał deszcz) codziennie, tak, by ziemia była stale lekko wilgotna.
  • Nawożenie. Od kwietnia do września należy roślinę zasilać rozcieńczonym nawozem wieloskładnikowym.
  • Zabiegi pielęgnacyjne. Ograniczają się zasadniczo do podlewania, nawożenia i usuwania uschniętych kwiatów (wyglądają nieestetycznie). Na zewnątrz domu można je wystawiać dopiero w połowie maja, gdy nie ma już przymrozków
  • Rozmnażanie: Przez nasiona można rozmnażać tylko niektóre odmiany, które zachowują cechy osobnika macierzystego. Zasadniczo rozmnaża się je głównie wegetatywnie przez podział bulw lub sadzonki pędowe z częścią bulwy

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-02] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Geoffrey Burnie i inni, Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag GmbH, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134.
  • Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  • Dawid Longman: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1997. ISBN 83-09-01559-3.