Belle Isle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy piosenki. Zobacz też: Belle Isle (ujednoznacznienie).
Belle Isle
Utwór Boba Dylana
z albumu Self Portrait
Wydany 8 czerwca 1970
Nagrywany 5 marca, 12 marca, 17 marca i 30 marca 1970
Gatunek folk
Długość 2:30
Twórca Bob Dylan
Producent Bob Johnston
Wydawnictwo Columbia Records

Belle Isle” – piosenka skomponowana przez Boba Dylana[1], nagrana przez niego na trzech sesjach w marcu 1970 roku, i wydana na albumie Self Portrait w czerwcu 1970 roku.

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Utwór ten został nagrany na siódmej sesji do albumu 5 marca 1970 r. Plonem tej sesji były także: "Alberta # 1", "Alberta # 2", "Gotta Travel On", "The Boxer", "It Hurts Me Too", "Little Sadie", "Copper Kettle", "Annie's Gonna Sing Her Song" oraz "If Not for You". Na sesjach: dziewiątej (12 marca), jedenastej (17 marca) i dwunastej (30 marca) dokonano instrumentalnych overdubbingów tej piosenki razem z innymi[2].

Na albumie Self Portrait Dylan figuruje jako autor piosenki. Jednak Michael Gray w swoim dwuczęściowym artykule opublikowanym[3] w 1988 r. udowodnił, że jest to w istocie stara celtycka ballada, która z emigrantami przedostała się do Kanady.

Praźródłem piosenki jest ballada "Erin's Green Shore", na bazie której powstała piosenka "Loch Erin's Sweet Riverside". W Encyclopedia of Music in Canada (University of Toronto Press, 1981) kolejna wersja nosi tytuł "The Blooming Bright Star of Belle Isle". W 1933 r. ballada ta została po raz pierwszy opublikowana w Ballads and Sea Songs of Newfoundland (Greenleaf & Mansfield, Cambridge, Massachusetts, 1933) a w 1973 r. w The Penguin Book of Canadian Folk Songs (Penguin, London, 1973).

Loch Erin (jezioro Erin, także Lough Erne) znajduje się w Północnej Irlandii w powiecie (hrabstwie) Fermanagh. Na jeziorze znajduje się wyspa Belle Isle. I tam doszło do spotkania wodnej nimfy z mieszkającym w pobliżu młodzieńcem, który wybrał się na spacer.

Ponieważ Dylan w ogóle nie brał udziału w sesjach overdubbingowych (od 8 do 14), więc nie wiadomo na ile wersja zaprezentowana na albumie jest nagrana zgodnie z ideą artysty.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Sesja 7
Sesje overdubbingowe
Sesja dziewiąta
  • Fred Carter, Jr. – gitara
Sesja jedenasta
  • Bubba Fowler – puzon
  • Karl T. Himmel – perkusja
  • Ron Cornelius – gitara, gitara dobro
  • Bill Walker – arranżer
  • Rex Eugene Peer – puzon
  • William Pursell – instrumenty klawiszowe
  • Gene Mullins – puzon
  • Dennis Good – puzon
  • Frank C. Smith – chórek (?)
  • Martha McCrory – wiolonczela
  • Byron T. Bach – wiolonczela
  • Gary Van Osdale – altówka
  • Lillian Hunt – altówka
  • Sheldon Kurland – skrzypce
  • Martin Katahn – skrzypce
  • Marvin Chantry – aktówka
  • Brenton Banks – syntezator, skrzypce
  • George Binkley – skrzypce
  • Solie I. Fott – skrzypce
  • Barry McDonald – aranżer
Sesja dwunasta
  • Bob Moore – gitara basowa
  • Charlie Daniels – gitara, gitara dobro
  • Karl T. Himmer – perkusja

Inne wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Ed Tickett – Telling Takes Me Home (1972)
  • In Transit – In Transit (1980)
  • Band of British Grenadier – British Grenadiers (1987)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bob Dylan - Belle Isle (ang.). allmusic.com. [dostęp 2014-07-27].
  2. Clinton Heylin.Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 78
  3. Czasopismo The Telegraph, nr 29 (wiosna) i 31 (zima)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. St. Martin Press. Nowy Jork, 1995 ​ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. Billboard Books. Nowy Jork, 2004 ​ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]