Bernard Garnier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bernard Garnier
Antypapież Benedykt XIV
Data śmierci po 1450
antypapież
Okres sprawowania ok. 1425 – ok. 1430
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki

Bernard Garnier (zm. prawdopodobnie po 1450) – francuski duchowny katolicki. W okresie wielkiej schizmy zachodniej popierał antypapieża Benedykta XIII i pozostał mu wierny nawet po Soborze w Konstancji. W zamian otrzymał od niego kilka beneficjów w południowej Francji. Został wymieniony w bulli papieża Marcina V z lipca 1420 jako jeden ze zwolenników schizmy. Wraz z nim wymieniony został jego przyjaciel Jean Carrier, który w 1422 został mianowany psuedokardynałem przez Benedykta XIII. Jednocześnie pozostawał w służbie hrabiego Armagnac Jana IV, również stronnika antypapieża. W 1425 sprawował funkcję zakrystiana w Rodez[1].

Po śmierci Benedykta XIII trzech z czterech popierających go kardynałów wybrało w Peniscoli antypapieża Klemensa VIII, sojusznika króla Aragonii Alfonsa V. Jean Carrier jako jedyny nie uznał tego wyboru i 12 listopada 1425 potajemnie naznaczył na papieża Bernarda Garniera, który obrał imię Benedykt XIV[2]. Wyboru tego nie ogłosił jednak publicznie, początkowo nie poinformował o nim nawet swego protektora, hrabiego Jana IV. Przez następne cztery lata Carrier i Garnier żyli na terenie hrabstwa pod opieką Jana IV, który uznawał Klemensa VIII. Oficjalnie Garnier nadal wykonywał obowiązki zakrystiana. Dopiero 29 stycznia 1429 Carrier poinformował hrabiego o dokonanym przez siebie wyborze Garniera na papieża[3]. Niezdecydowany hrabia Jan IV szukał porady u Joanny d’Arc, pytając ją w liście z lipca 1429, który z trzech papieży jest legalny: Marcin V, Klemens VIII czy Benedykt XIV. Hrabia był jednak w owym czasie już pod silną presją ze strony Rzymu, gdyż Marcin V w marcu 1429 ekskomunikował go i wezwał do krucjaty przeciw niemu. W tym stanie rzeczy, na początku 1430 podporządkował się Rzymowi, a trzy lata później uwięził Jeana Carriera, który zmarł w więzieniu[3].

Na temat losów Bernarda Garniera po styczniu 1429 funkcjonują w literaturze dwie wersje. Pierwsza z nich ma swoje źródło w protokołach procesu rodziny Trahinier w diecezji Rodez w 1467, która odmawiała uznawania papieży w Rzymie i twierdziła, że należy do grupy zwolenników Jeana Carriera. Według zeznań rodziny Trahinier, Garnier mianował kardynałem niejakiego Jeana Faralda, który po jego śmierci naznaczył na papieża Jeana Carriera. Z tego wynikałoby, że Garnier zmarł jako antypapież, zapewne około 1430. Badania prowadzone w archiwum kapituły w Rodez wskazują jednak na inną wersję. Wynika z nich, że w 1437 zakrystian Rodez o imieniu Bernard Garnier został wybrany na stanowisko bajlifa, a w 1450 Jean d’Estaing oskarżył go przed parlamentem w Tuluzie o to, że w przeszłości należał do stronnictwa schizmatyka Jeana Carriera. Bernard zaprzeczył, oświadczając, że służył wyłącznie hrabiemu Janowi IV d’Armagnac. Nie ulega wątpliwości, że Bernard Garnier z lat 1437-1450 jest tożsamy z antypapieżem Benedyktem XIV, wybranym w 1425. Niestety, nie są znane żadne dokumenty, które pozwalałyby odtworzyć losy Garniera w latach 1429-1437. Prawdopodobnie podporządkował się Rzymowi wraz z hrabią Janem IV w 1430[2], a okoliczność, że jego desygnacja na antypapieża nie była faktem powszechnie znanym nawet w samym hrabstwie Armagnac, pozwoliła mu uniknąć nieprzyjemności z tego tytułu. W późniejszym okresie zaprzeczał, by kiedykolwiek uważał się za papieża i twierdził, że pod imieniem Benedykt XIV krył się sam Jean Carrier.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. L'Église du Viaur : les derniers partisans de l'obédience avignonnaise dans le Midi (1420-1470) (fr.). 126e Congrès national des Sociétés historiques et scientifiques. [dostęp 2014-11-11].
  2. 2,0 2,1 Benedict XIV (niem.). Bibliographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon. [dostęp 2014-11-11].
  3. 3,0 3,1 Carrier, Jean (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2014-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]