Bertel Haarder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bertel Haarder
Bertel Haarder, undervisnings- och samarbetsminister Danmark.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 września 1944
Rønshoved
Minister spraw wewnętrznych Danii
Przynależność polityczna Venstre
Okres urzędowania od 23 lutego 2010
do 3 października 2011
Poprzednik Karen Ellemann
Następca Margrethe Vestager
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Bertel Geismar Haarder (ur. 7 września 1944 w Rønshoved) – duński polityk, wieloletni minister w różnych rządach, parlamentarzysta krajowy i eurodeputowany.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1970 ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie Aarhus. Pracował jako nauczyciel i wykładowca akademicki, opublikował kilka prac z zakresu politologii, poświęconych m.in. liberalizmowi.

Zaangażował się w działalność liberalnej partii Venstre. Od 1975 do 1999 nieprzerwanie zasiadał w duńskim parlamencie (Folketingecie), reprezentując różne okręgi wyborcze. Od 1982 do 1993 był ministrem edukacji w rządach Poula Schlütera, od 1987 odpowiadał także za resort nauki, technologii i postępu.

W 1994 i 1999 był wybierany do Parlamentu Europejskiego, w którym zasiadał do 2001. Pełnił m.in. funkcję wiceprzewodniczącego PE (1997–1999) oraz dwukrotnie wiceprzewodniczącego frakcji ELDR.

W 2001 Anders Fogh Rasmussen powierzył mu tekę ministra ds. uchodźców, imigrantów i integracji. W tym samym roku został też ministrem ds. europejskich, a w 2004 ministrem współpracy na rzecz rozwoju. W 2005 Bertel Haarder powrócił do Folketingetu, w 2007 i w 2011 uzyskiwał mandat po raz kolejny. W drugim rządzie tego samego premiera został ministrem edukacji oraz ministrem ds. kościelnych. Resortem edukacji kierował także w trzecim gabinecie od 2007, ponownie odpowiadając też za współpracę nordycką. Te same stanowiska utrzymał w powołanym w 2009 rządzie Larsa Løkke Rasmussena. W 2010 został przesunięty na urząd ministra zdrowia i spraw wewnętrznych, funkcję tę sprawował do 2011.

Bertel Haarder sprawował urząd ministra w różnych resortach łącznie ponad dwadzieścia lat, najdłużej od czasu reformy ustrojowej w 1901[1].

Przypisy

  1. Haarder slår Stauning i anciennitet (duń.). tv2.dk, 11 lipca 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]