Bezpiecznik (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bezpiecznik (broń) – urządzenie służące do uniemożliwienia zadziałania w niepożądanym momencie mechanizmu broni lub amunicji[1].

Zazwyczaj mają zastosowanie w mechanizmach spustowo-uderzeniowych broni zabezpieczając ją przed przedwczesnym wystrzałem, przypadkowym wystrzałem, podwójnym załadowaniem oraz zanieczyszczeniami i uszkodzeniami[1].

Stosowany jest również w zapalnikach pocisków, głowic bojowych, bomb, torped zabezpieczając przed przypadkowym upadkiem, w trakcie ładowania, przewożenia, przechowywania lub obsługiwania. W zapalnikach odbezpieczają się pod wpływem działania sił bezwładności, sił odśrodkowych lub ciśnienia gazów prochowych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 28. ISBN 83-86028-01-7.