Gazy prochowe

Gazy prochowe – produkty spalania ładunku miotającego (prochu) w lufie lub ładunku napędowego (paliwa stałego) w silniku rakietowym na paliwo stałe.

Energia gazów prochowych nadaje prędkość pociskowi, może również być wykorzystywana do zasilania automatyki broni, a także powodować negatywne zjawiska jak np. odrzut broni i jej nagrzewanie się.

W momencie powstawania gazów prochowych (powstałych z prochu bezdymnego) temperatura sięga 2500-3500 K, natomiast w chwili opuszczenia lufy przez pocisk] jest już niższa i wynosi ok. 2000 K. Ciśnienie gazów prochowych zależy od żywości i charakterystyki prochu, a ich skład zależy od rodzaju prochu. W przypadku prochów bezdymnych głównymi składnikami spalin są: ditlenek węgla, tlenek węgla, wodór, azot, para wodna, a także niewielkie ilości tlenu, metanu, tlenków azotu, sadzy i amoniaku.

Bibliografia

Stanisław Torecki Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 81. ISBN 83-11-06699-X.