Bezwładność wzroku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bezwładność wzroku – cecha wzroku powodująca opóźnienie w czasie między powstaniem wrażenia wzrokowego u obserwatora a bodźcem wywołującym to wrażenie oraz powodująca trwanie wrażenia po zaniknięciu tego bodźca (oko po zarejestrowaniu wrażenia wzrokowego przez krótki czas nie jest w stanie odebrać nowego obrazu). Dzięki bezwładności wzroku istnieje np. wrażenie ciągłości ruchu obrazów filmowych[1]. Obrazy pojawiające się na ekranie częściej niż co 0,1 sekundy zlewają się ze sobą i dają wrażenie ruchu.

Oliver Sacks – profesor neurologii w Columbia University – opisał problem „bezwładności wzroku” na podstawie własnych doświadczeń, związanych z uszkodzeniem dużej części siatkówki jednego oka. Pojawianie się obrazów (wrażeń wzrokowych) mimo braku możliwości odbierania bodźców optycznych powiązał z zagadnieniami palinopsji[2].

Przypisy

  1. Początki , 'Przed Myszką Miki. „Świat Nauki”, 2010. Prószyński Media. 
  2. Oliver Sacks (tłum. Jacek Lang): "Bezwładność wzroku. Dziennik" i "Oko umysłu" w: "Oko umysłu". Warszawa: Zysk i S-ka, 2010, s. 169-271. ISBN 978-83-7506-738-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Red. Krzysztof Włodarczyk, Słownik szkolny fizyka, Wydawnictwo Zielona Sowa Kraków 2004, str. 30

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]