Białokrynica (rejon krzemieniecki)
Na mapach: 
50°08′24″N 25°44′46″E/50,140000 25,746111
50°08′24″N 25°44′46″E/50,140000 25,746111 Pałac w Białokrynicy | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (2001) |
|
| • liczba ludności |
2215 |
| Nr kierunkowy |
+380 3546 |
| Kod pocztowy |
47013 |
Położenie na mapie hromady Krzemieniec  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego  | |
Położenie na mapie rejonu krzemienieckiego  | |
| 50°08′24″N 25°44′46″E/50,140000 25,746111 | |
Białokrynica (ukr. Білокриниця, Biłokrynycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim. W 2001 roku liczyła ok. 2,2 tys. mieszkańców.
W okresie II Rzeczypospolitej do 1939 w Białokrynicy stacjonował 12 pułk Ułanów Podolskich. Do 1933 siedziba gminy Białokrynica, tego samego roku włączona do Krzemieńca[1].
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- zamek – wzniesiony w XVI wieku przez ród książąt Zbaraskich. Po pożarze w 1806 roku przebudowany na pałac przez Czosnowskiego i Woronina[2].
- pałac – powstał w XVII wieku, obecny jego wygląd to efekt gruntownej przebudowy w stylu neogotyckim w XIX wieku[3]. Rodzina Czosnowskich po pożarze w 1806 roku zostawiła przylegające do niego ruiny dawnego zamku[4]. Przed II wojną światową działała tu Państwowa Średnia Szkoła Rolnicza[5]. Obecnie mieści się w nim technikum leśne[3].
Urodzeni w Białokrynicy
[edytuj | edytuj kod]- Witold Wereszczyński – polski wojskowy, generał brygady Ludowego Wojska Polskiego, uczestnik operacji "Dunaj" 1968.
- Zdzisław Jagodziński – polski historyk, bibliotekarz, bibliograf, dyrektor Biblioteki Polskiej w Londynie, publicysta i działacz emigracyjny.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz.U. 1933 nr 67 poz. 504
- ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XV cz. 1. Warszawa: 1880-1902, s. 127.
- 1 2 Aleksander Strojny, Krzysztof Bzowski, Artur Grossman: Ukraina zachodnia: tam szum Prutu, Czeremoszu... Kraków: Wyd. Bezdroża, 2005, s. 236. ISBN 83-921981-6-6.
- ↑ Białokrynica. www.ruinyizamki.pl. [dostęp 2013-08-08].
- ↑ Białokrynica. Średnia Szkoła Rolnicza. audiovis.nac.gov.pl, 1935. [dostęp 2024-05-20].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Białokrynica (1), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 127.
- pałac w Białokrynicy
- Białokrynica na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
- Pałac w Białokrynicy na filmie z drona, 2018.
- Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona