Bibliofilstwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bibliofilstwo (gr. biblos – książka, phileo – kocham) – miłośnictwo i znawstwo w zbieraniu książek, uwzględniające zarówno dobór tematyczny (np. kolekcjonowanie dzieł z zakresu hippiki) jak też rzadkość dzieła[1].

Terminu „bibliofilstwo” użył po raz pierwszy Richard de Bury, kanclerz Edwarda III, jeden z najwybitniejszych bibliofilów, w dziele Philobiblon (1344, druk 1473)[2].

Książki będące przedmiotem pasji bibliofilskiej często wyrabiane są na cennych i kosztownych, ręcznie czerpanych papierach, ilustrowane oryginalnymi sztychami (np. drzeworytami lub miedziorytami) i oprawione w artystyczne oprawy introligatorskie. Miłośnicy ksiąg zwracają dużą uwagę na wysokość nakładu. Wszystkie egzemplarze edycji powinny być numerowane. Bibliofile zwracają również uwagę na obecność rzadkich ekslibrisów[3].

Zobacz też[edytuj]

 Wykaz literatury uzupełniającej: Bibliofilstwo.

Przypisy

  1. Słowniczek Podstawowych Pojęć Bibliofilskich. Rycerski Zakon Bibliofilski z Kapitułą Orderu Białego Kruka, 04.05.2009. [dostęp 2014-03-31].
  2. Elżbieta Budkiewicz, Renata Mroczek, Małgorzata Nahotko: Biuletyn informacyjny nr 1. biblioteka.awf.krakow.pl, 2002. [dostęp 2016-01-23]. s. 40.
  3. BIESIADECKI Biogramy. Rycerski Zakon Bibliofilski z Kapitułą Orderu Białego Kruka, 2009-05-04. [dostęp 2014-05-21].

Linki zewnętrzne[edytuj]