Bibliometria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bibliometria - termin stosowany od 1969 r., przez Alana Pritcharda i Roberta A. Faithorne'a zamiast wcześniejszego, nieścisłego terminu bibliografia statystyczna. Nauka ta wywodzi się z badań naukometrycznych i jest zbiorem metod matematycznych oraz statystycznych używanych do badania komunikacji piśmienniczej[1].

Opiera się na analizie danych bibliograficznych druków, według poszczególnych cech: czasopisma, autora, hasła klasyfikacji tematycznej czy państwa[2].

Obecnie jest wiele ośrodków badań bibliometrycznych, w tym belgijskie Centre for Science and Technology Studies. Od roku 1997 ukazuje się elektroniczne czasopismo Cybermetrics. International Journal of Scientometrics, Informetrics and Bibliometrics.

Bibliometria alternatywna[edytuj]

Bibliometria alternatywna (ang. altmetrics, alternative metrics) pozwala na mierzenie w trybie online stopnia wpływu prowadzonych badań naukowych. Bibliometria alternatywna ma na celu uzupełnienie tradycyjnych miar bibliometrycznych takich jak wskaźnik cytowań lub wskaźnik Hirscha[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zbigniew Osiński: Bibliometria metodą analizy i oceny dorobku naukowego historyków najnowszych dziejów Polski. 2012. [dostęp 2017-01-15].
  2. Aneta Drabek: Wykorzystanie bibliometrii w polityce naukowej. 2012. [dostęp 2017-01-15].
  3. University of Pittsburg Library System: What are altmetrics?. updated August 16, 2016. [dostęp 2017-01-16].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]