Bioenergoterapia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nakładanie rąk podczas zabiegu reiki

Bioenergoterapia – metoda z zakresu tzw. medycyny niekonwencjonalnej[1], której pomimo braku dowodów przypisywane jest działanie lecznicze. Działanie to ma wynikać z właściwości energetycznych bioenergoterapeuty. Bioenergoterapia ma polegać na odblokowywaniu u osoby chorej kanałów energetycznych (w medycynie chińskiej owe kanały nazwane są „meridianami”), co rzekomo umożliwia organizmowi powrót do homeostazy i samodzielnego zwalczania choroby. Współczesna nauka medyczna nie potwierdza jednak ani istnienia wymienianych właściwości energetycznych bioenergoterapeutów ani kanałów energetycznych (meridian). Wg obecnej wiedzy bioenergoterapia jest metodą nie mającą podstaw naukowych. Nauka medyczna ewentualne efekty bioenergoterapii przypisuje przede wszystkim sugestii[2].

Bioenergoterapia jest zawodem, który zdobywa się poprzez zdanie Egzaminu Państwowego w Cechu Rzemiosł przy Izbie Rzemieślniczej. Egzamin taki można zdawać na 2 poziomach: czeladniczym i mistrzowskim.

Założenia i deklarowane możliwości[edytuj | edytuj kod]

Istotą bioenergoterapii ma być badanie oraz korygowanie zaburzeń energetycznych w polu bioplazmatycznym człowieka – zwanym aurą – za pomocą strumienia energii. Zgodnie z niepotwierdzoną badaniami teorią, ludzka aura zawiera 7 warstw. Warstwy te są odpowiedzialne za stan zdrowia fizycznego i emocjonalnego, a co za tym idzie – psychicznego. Wszelkie choroby somatyczne i psychiczne są według teorii odzwierciedlone i widoczne w ludzkiej aurze. Zadaniem bioenergoterapeuty jest zlokalizowanie owych zaburzeń i dokonanie korekty, mające na celu usunięcie blokad energetycznych, co ma być równoznaczne z odzyskaniem przez pacjenta zdrowia. Według bioenergoterapeutów do wyleczenia wymaganych jest kilka zabiegów.

Według zwolenników bioenergoterapii od stanu bioenergii bezpośrednio zależy stan zdrowia. Ciało fizyczne i pole bioplazmatyczne mają na siebie nieustannie oddziaływać, przenikając siebie wzajemnie. Zaburzenia energetyczne w aurze mają przekładać się, bądź przełożyć w przyszłości, w postaci chorób somatycznych w ludzkim organizmie.

Stan wiedzy[edytuj | edytuj kod]

Współczesna nauka nie stwierdza istnienia biopól, aur, bioenergii, ani bioprądów. Ich istnienie nie zostało wykazane w eksperymentach spełniające standardy naukowe. Tłumaczenie ich zasad działania nie ma oparcia w prawach potwierdzonych przez naukę, często jest z nimi sprzeczne. Określenia takie jak bioenergia, bioprądy czy biopola, mają charakter pseudonaukowy (kojarzą się z energią, prądem czy polem fizycznym), ale nie mają jasnej definicji ani proponowanego sposobu pomiaru. Twierdzenie, że podstawą każdej choroby jest ludzka psychika nie ma uzasadnienia naukowego[potrzebny przypis].

Bioenergoterapia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce istnieją dwie grupy zawodowe bioenergoterapeutów skupione przy:

  1. Cechu Rzemiosł Różnych,
  2. Zakładach Doskonalenia Zawodowego.

Obie instytucje przyznają sobie prawo potwierdzania umiejętności do wykonywania zawodu bioenergoterapeuty.

Bioenergoterapeuci zrzeszeni są w Polskim Stowarzyszeniu Bioenergoterapeutów „Biopol”[3] (zarejestrowane w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, VIII Ns Rej. 744/89). Rejestr bioenergoterapeutów prowadzi Związek Rzemiosła Polskiego[4].

Opinie[edytuj | edytuj kod]

Zdanie zwolenników[edytuj | edytuj kod]

Bioterapeuci wychodzą z założenia, że medycyna naukowa nie ma uznania w oczach niektórych osób chorych, dlatego też chorzy szukają pomocy tam, gdzie wydaje im się, że mogą ją znaleźć. Często jest to zarówno gabinet bioterapeuty, jak i lekarski. Według opinii zwolenników bioenergoterapii klienci bioterapeutów to w pierwszym rzędzie chorzy na choroby chroniczne, osoby, które wg obecnego stanu wiedzy medycznej nie są chore lub nie mają szans na wyzdrowienie. Bioenergoterapia wychodzi z założenia, że podstawą każdej choroby jest ludzka psychika, emocje, uczucia. Jakiekolwiek zakłócenia w tej sferze można zaobserwować poprzez ludzka aurę.

Zdanie przeciwników[edytuj | edytuj kod]

Medycyna naukowa ma do bioenergoterapii stosunek negatywny. Bioenergoterapia jest pseudonauką. Chory, mając nadzieję na szybkie i bezbolesne wyleczenie przez bioenergoterapeutę, nie zwraca się do lekarza lub zwraca się do niego zbyt późno, kiedy choroba jest już w stadium trudnym do wyleczenia. Prof. dr hab. n. med. Andrzej Gregosiewicz bioenergoterapię nazywa „jawną brednią” i „bioenergogłupotą”[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bioenergoterapia. W: Encyklopedia PWN [on-line]. encyklopedia.pwn.pl.
  2. a b Andrzej Gregosiewicz, Bioenergogłupota w natarciu, „Gazeta Lekarska”, marzec 2002 [zarchiwizowane z adresu 2014-05-17].
  3. Polskie Stowarzyszenie Bioenergoterapeutów „Biopol”, www.federacja.pdi.pl [dostęp 2018-01-25].
  4. Ogólnopolski Rejestr Rzemieślników Bioenergoterapeutów i Radiestetów, www.rejestr.pl.pl [dostęp 2018-01-25].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.