Bitwa pod Kressenbrunn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Kressenbrunn
Walki Czechów z Węgrami
Ilustracja
Bitwa pod Kressenbrunn
Czas 12 lipca 1260
Miejsce Kressenbrunn, Austria
Terytorium Austria
Wynik zwycięstwo wojsk czeskich
Strony konfliktu
Coa Hungary Country History Bela III (1172-1196).svg Węgrzy

Alex K Halych-Volhynia.svg Ruś Halicka

POL Przemysł II 1295 COA.svg wojska Bolesława

Coat of arms of Serbia small.svg Serbowie

Coat of arms of the Second Bulgarian Empire.svg Bułgarzy

Flag of Palaeologus Dynasty.svg Grecy

Small coat of arms of the Czech Republic.svg Czesi

Silesia Inferior COA.svg Ślązacy

Kaernten CoA.svg Karyntyjczycy

Wappen Steiermark.svg Styryjczycy

Wappen Mark Brandenburg.png Brandenburczycy

Bayern Wappen.svg Bawarczycy

Moravia.svg Morawianie

Wappen meißen.png Miśnia

Dowódcy
Bela IV Ottokar II
Siły
140 000 100 000
Straty
18 000 zabitych, 14 000 utonęło w rzece 10 000

Bitwa pod Kressenbrunn (dziś Groissenbrunn część Engelhartstetten w Dolnej Austrii, 15 km na północny zachód od Bratysławy) – starcie zbrojne, które miało miejsce 12 lipca 1260 r. Była to decydująca bitwa czeskiego króla Przemysła Ottokara II w walkach z królem Węgier Belą IV.

W połowie XIII w. Czesi w wyniku działań zbrojnych znacznie rozszerzyli swoje Królestwo. Przeciwko hegemonii Przemysła II opowiedział się król węgierski Bela IV, który wiosną 1260 r. zawiązał sojusz z władcą Rusi Halickiej Danielem oraz księciem krakowskim Bolesławem Wstydliwym. Węgrów wzmocniły także wojska Serbów, Bułgarów i Greków. Według kronikarzy siły te miały liczyć ponad 140 000 ludzi. Wojska Ottokara składały się natomiast z Czechów, Morawian, Austriaków a także sił posiłkowych z Magdeburga, Miśni i Śląska. Łącznie wojska Przemysła Ottokara II liczyły 100 000 ludzi, w tym 7 000 ciężkiego rycerstwa.

Obie armie rozstawiły się obozem w okolicach granicy węgiersko-morawskiej po obu stronach rzeki Morawy - Czesi na prawym, natomiast Węgrzy na lewym brzegu rzeki. Żaden z władców nie chciał jednak przekraczać rzeki z obawy przed trudami przeprawy. W końcu Przemysł porozumiał się z królem węgierskim Belą proponując mu, że jedna z armii na rycerskich warunkach może przekroczyć rzekę nie będąc atakowana przez przeciwnika. Gdy żadna ze stron mimo to nie przejawiała inicjatywy, Czesi nie spodziewając się ataku Węgrów, wycofali część swoich sił w kierunku kraju. Sytuację wykorzystał królewski syn Stefan, który przekroczył rzekę i w okolicy wsi Kressenbrunn starł się z ciężkozbrojnymi Czechami. W tym momencie siły Ottokara zawróciły na pomoc swoim rycerzom uderzając na Węgrów ze skrzydła. W ciężkiej walce ranny został Stefan, którego zniesiono z pola bitwy. Po powrocie reszty czeskiego rycerstwa, Węgrzy rozpoczęli paniczną ucieczkę. Ich straty wyniosły 18 000 zabitych na polu bitwy i 14 000 utopionych w rzece.

Wynikiem bitwy było zawarcie 31 marca 1261 pokoju w Wiedniu, na mocy którego Bela odstąpił na rzecz Przemysła Ottokara II uzyskaną po wygaśnięciu Babenbergów Styrię. Jednocześnie postanowiono o zawarciu małżeństwa czeskiego króla z Kunegundą, wnuczką Beli IV, co nastąpiło jeszcze w tym samym roku w Hainburgu[1].

Dla upamiętnienia swojego zwycięstwa, w 1263 król czeski ufundował klasztor cystersów Zlatá Koruna i zasiedlił go zakonnikami z Heiligenkreuz[2].

Z okazji 750-lecia bitwy w 2010 r. w miejscu jej stoczenia posadowiono kamienny obelisk z tablicą pamiątkową.

Obelisk ustawiony w miejscu bitwy

Przypisy

  1. Ottokar na www.natuerlich-marchegg.at (niem.)
  2. Zlata Koruna - Kloster (niem.)