Bon pieniężny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bon pieniężny (ang. money bill) – krótkoterminowy papier wartościowy emitowany przez bank centralny.

Bony pieniężne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce emisję bonów pieniężnych prowadzi Narodowy Bank Polski. Bony pieniężne NBP są jednym z podstawowych instrumentów wykorzystywanych w operacjach otwartego rynku. Ich rentowność jest równa stopie referencyjnej NBP. Standardowo bony pieniężne mają termin zapadalności 7 dni i są oferowane bankom komercyjnym na cotygodniowych przetargach[1]. W razie potrzeby NBP przeprowadza dostrajające operacje otwartego rynku, w ramach których może zaoferować bony pieniężne o innych terminach zapadalności. Bony pieniężne są emitowane w postaci zdematerializowanej, tzn. występują jedynie w postaci zapisów elektronicznych w Rejestrze Bonów Pieniężnych prowadzonym przez NBP.

Bony pieniężne są jednym z najważniejszych instrumentów międzybankowego rynku pieniężnego. Ułatwiają one zarządzanie codzienną płynnością bankom komercyjnym oraz utrzymanie stóp procentowych na tym rynku na poziomie pożądanym przez bank centralny[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • B. Pietrzak, Z. Polański, B. Woźniak (red.): System finansowy w Polsce, Warszawa: PWN, 2008
  • Andrzej Sławiński (red.): Polityka pieniężna, Warszawa: C.H.Beck, 2011

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zob. dane o przetargach na bony pieniężne Narodowego Banku Polskiego, Narodowy Bank Polski. Dostęp: 2014-04-12.
  2. Zob. Zbigniew Ofiarski, Prawo bankowe, Warszawa: Wolters Kluver, 2011, s. 475.