Borowik Dupaina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowik Dupaina
Borowik Dupaina: zdjęcie
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj Rubroboletus
Gatunek borowik Dupaina
Nazwa systematyczna
Rubroboletus dupainii (Boud.) Kuan Zhao & Zhu L. Yang
Phytotaxa 188(2): 70 (2014)
Borowik Dupaina: drugie zdjęcie

Borowik Dupaina, borowik ciemnokrwisty (Rubroboletus dupainii (Boud.) Kuan Zhao & Zhu L. Yang) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rubroboletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1902 Jean Louis Boudier nadając mu nazwę Boletus dupainii. W ostatnich latach prowadzono badania filogenetyczne w obrębie rodzaju Boletus i jego systematyka uległa znacznej zmianie. W wyniku tych badań naukowych Kuan Zhao & Zhu L. Yang w 2014 r. przenieśli Boletus dupaninii do nowego rodzaju Rubroboletus[1]. Synonimy nazwy naukowej[2]:

  • Boletus dupainii Boud. 1902
  • Tubiporus dupainii (Boud.) Maire 1937

Nazwę polską podają niektóre atlasy grzybów[3]. Nazwa gatunkowa honoruje wiceprzewodniczącego Francuskiego Towarzystwa Mykologicznego (Société Mycologique de France), Victora Dupaina (1857–1940)[4]. Spotyka się niepoprawną polską nazwę – borowik Dupainowa[5].

Morfologia[edytuj]

Kapelusz

Średnica 7–11 cm, krwistoczerwony i śliski. Półkulisty, później wypukły i spłaszczony.

Rurki

Początkowo żółte, potem oliwkowożółte. Pory krwistoczerwone.

Trzon

Baryłkowaty, potem cylindryczny. Żółty z gęstym czerwonym nakrapianiem, z wyjątkiem górnej części, 5–8 cm wysokości.

Miąższ

Jasnożółty, niebieszczeje lub zielenieje po przekrojeniu.

Wysyp zarodników

Oliwkowy. Zarodniki 14–15 x 5–7 μm.

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Spotykany w Europie i od niedawna (2002) w Ameryce Północnej[6]. Gatunek rzadki, zagrożony wyginięciem. Został uwzględniony na liście 33 europejskich grzybów, które mają zostać objęte szczególną ochroną na mocy konwencji berneńskiej[7]. Znajduje się na czerwonych listach grzybów w sześciu krajach, we Francji, Hiszpanii, Niemczech, na Węgrzech, Słowacji[8] i w Bułgarii[9]. W Polsce gatunek ten nie występuje[10][5].

Rośnie latem i jesienią, w ciepłych lasach liściastych (mikoryza z kasztanowcami, bukami, dębami)[11].

Znaczenie[edytuj]

Grzyb jadalny (według niektórych źródeł lekko trujący)[11].

Przypisy

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2015-10-25].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-10-24].
  3. Edmund Garnweidner, Hertha Garnweindner: Grzyby: przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: Muza SA, 1993. ISBN 83-7079-138-7.
  4. Agaricus pequinii, un champignon "niortais" Bulletin SMMA n°20 2002
  5. a b Aurel Dermek, Albert Pilat: Poznajemy grzyby. Apoloniusz Rymkiewicz (tłum.). Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991. ISBN 83-04-02963-4.
  6. McConnell OL, Both EE. Boletus dupainii in North America. „Field Mycology”. 3. 3, s. 103–104, 2002. 
  7. 33 threatened fungi in Europe: Complementary and revised information on candidates for listing in Appendix I of the Bern Convention August 2003 PDF
  8. Lizoň P: Red list of fungi of Slovakia. The third draft. 2001. PDF
  9. Gyosheva MM, Denchev CM, Dimitrova EG, Assyov B, Petrova RD, Stoichev GT: Red List of fungi in Bulgaria. PDF
  10. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  11. a b 33 threatened fungi in Europe PDF