Borowikowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Borowikowate
Ilustracja
Borowik szlachetny (Boletus edulis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

borowikowce

Rodzina

borowikowate

Nazwa systematyczna
Boletaceae Chevall.
Fl. gén. env. Paris (Paris) 1: 248 (1826)
Typ nomenklatoryczny

Boletus L.

Borowikowate (Boletaceae Chevall.) – rodzina grzybów należąca do rzędu borowikowców (Boletales)[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Początkowo do rodziny tej zaliczano rodzaje grzybów wielkoowocnikowych o hymenoforze rurkowatym, nadrzewne i naziemne. Obecnie, po uwzględnieniu zależności filogenetycznych, należą do niej naziemne grzyby kapeluszowe i tzw. „wnętrzniaki”.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Uwagi taksonomiczne

Rodzina Boletaceae została utworzona przez François Chevalliera w pierwszym tomie Flore générale des environs de Paris z 1826. W pracy tej ówczesny rząd Boletaceae zaliczono do klasy Sarcomyci i zaliczono do niego 5 rodzajów: Boletus, Cladoporus, Fistulina, Physisporus i Polyporus[2]:

Rolf Singer w czwartej edycji Agaricales in Modern Taxonomy z 1986 r. zawarł w tej rodzinie 26 rodzajów (415 gatunków). Molekularne badania filogenetyczne z przełomu wieku XX i XXI przyniosły znaczne zmiany w taksonomii, które nie ominęły także rodziny borowikowatych. Zmiany dotyczyły m.in. podgrzybków (Xerocomus) i maślaków (Suillus). Dziesiąta edycja Dictionary of the Fungi z 2008 r. zawierała 35 rodzajów (787 gatunków) należących do tej rodziny i liczba ta wciąż się zmienia. W listopadzie 2022 r. do borowikowatych należało już 108 rodzajów[1].

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[3]:

Według aktualizowanej klasyfikacji Dictionary of the Fungi do rodziny borowikowatych należą rodzaje[3]:

Nazwy polskie według W. Wojewody z 2003 r.[4] lub rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego z 2021 r.[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum [dostęp 2020-07-06].
  2. F.F. Chevallier, Flore générale des environs de Paris, t. I, 1826, s. 248.
  3. a b CABI databases [dostęp 2022-11-27].
  4. Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1.
  5. Rekomendacja nr 2/2021 Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [dostęp 2021-07-19].