Brew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy anatomii. Zobacz też: Binary Runtime Environment for Wireless.
Brew i oko mężczyzny

Brew (łac. supercilium) – łukowata wypukłość na kości czołowej nad oczodołem porastająca krótkimi włosami. Podstawową jej funkcją jest ochrona oka przed dostaniem się do niego potu i wody deszczowej (również krwi przy urazach głowy).

Włosy brwi różnią się budową histologiczną od tych porastających większą część ludzkiego ciała. Cecha wyróżniająca to część rdzenna. Upodabnia ona włosy ludzkich brwi i rzęs do sierści innych zwierząt[1].

Gęstsze brwi występują u mężczyzn oraz u osób młodszych. Gęste brwi u kobiet mogą rzutować na ich postrzeganie jako niedojrzałych, aseksualnych lub też demonicznych (w Młocie na czarownice gęste brwi były cechą czarownicy). Zabiegi polegające na modelowaniu brwi w celu uzyskania symetrii prowadzą do postrzegania twarzy kobiety jako atrakcyjniejszej[2].

Golenie brwi wraz z całym owłosieniem głowy było zabiegiem stosowanym przez kapłanów Starożytnego Egiptu, a w modzie występowało od średniowiecza. W osiemnastowiecznej Anglii przyklejano na ich miejsce „mysie skórki”, w okresie dwudziestolecia międzywojennego natomiast rysowano nad nimi delikatne kreski. W Iranie modyfikacja brwi związana jest z obrzędem przejścia ze stanu wolnego do małżeńskiego u kobiet. Dzień przed ślubem jej nadaje się im kształt przymoninający znak diakrytyczny daszka[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Cichocki, Jan Andrzej Litwin, Jadwiga Mirecka: Kompendium histologii : podręcznik dla studentów nauk medycznych i przyrodniczych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2002, s. 223. ISBN 83-233-1596-5.
  2. a b Szybowska 2016 ↓, s. 140-141.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]