Bronisław Mańkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Mańkowski
Data urodzenia 1 sierpnia 1891
Data śmierci 2 czerwca 1991
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach[1]
Zawód, zajęcie inżynier
Narodowość polska
Alma Mater Politechnika Lwowska
Rodzice Franciszka z domu Traczyk, Antoni Mańkowski
Małżeństwo Janina Mańkowska
Dzieci Jerzy Mańkowski, Andrzej Mańkowski, Zbigniew Mańkowski
Odznaczenia
Sprawiedliwy wśród Narodów Świata
Grób Bronisława i Janiny Mańkowskich oraz ich synów Andrzeja i Jerzego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Bronisław Marian Mańkowski (ur. 1 sierpnia 1891, zm. 2 czerwca 1991[1]) – polski inżynier, przedsiębiorca, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Franciszki z domu Traczyk i Antoniego Mańkowskiego, redaktora składu m.in. w Tygodniku Ilustrowanym. Uczestniczył w strajku młodzieży, domagając się wprowadzenia do szkół języka polskiego. Absolwent Gimnazjum Generała Pawła Chrzanowskiego w Warszawie w roczniku 1910. W 1916 r. otrzymał dyplom na Wydziale Mechaniki Politechniki Lwowskiej. Zawarł związek małżeński z Janiną Krawczyk. Przed wojną założył w Starachowicach firmę produkującą zabawki dla dzieci. Po 1945 r. ponownie został jej dyrektorem. Ojciec Jerzego, Andrzeja i Zbigniewa[2].

W czerwcu 1941 r. rodzina Mańkowskich udzieliła schronienia Reginie Fern, która opuściła rodzinny dom po pogromach lwowskich Żydów. Bronisław i Janina zatrudnili ją jako służącą pod nazwiskiem Józefa Malec, później jako Józefa Nałęcz. Ukrywali dziewczynę w swoim domu przy ul. Gimnastycznej 5 na Mokotowie do wybuchu Powstania Warszawskiego, w którym dziewczyna wzięła udział jako łączniczka. Przez kilka miesięcy między 1943 a 1944 r. państwo Mańkowscy ukrywali również Irenę Fejgin Filipowską. Po zakończeniu działań wojennych Irena przeniosła się do Łodzi, natomiast Regina zamieszkała w Belgii. Obie kobiety pozostały w bliskim kontakcie z Mańkowskimi[2][3].

W 1986 r. Bronisław Mańkowski został uhonorowany przez Jad Waszem medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Wraz z nim odznaczeni zostali małżonka Janina oraz synowie Jerzy, Andrzej i Zbigniew[4].

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C32-1-1)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze, kwatera C32, rząd 1, miejsce 1, www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2020-04-07].
  2. a b Anna Piątkowska, Katarzyna Pruszkowska-Sokalla, Ostatni Sprawiedliwi. Rozmowy z Polakami, którzy ratowali Żydów podczas II Wojny Światowej, Kraków: Znak, styczeń 2020, ISBN 978-83-240-6041-2.
  3. Monika Czekanowska, Historia pomocy - Rodzina Mańkowskich. Polscy Sprawiedliwi, sprawiedliwi.org.pl, wrzesień 2007 [dostęp 2020-04-07].
  4. Righteous among the Nations Honored by Yad Vashem by 1 January 2019, yadvashem.org, 1 stycznia 2019 [dostęp 2020-04-07] (ang.).
  5. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze