Burrill Bernard Crohn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Burrill Bernard Crohn
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1884
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 29 lipca 1983
New Milford
Alma Mater Columbia University College of Physicians and Surgeons
Uczelnia Mount Sinai Medical Center
Rodzice Theodore Crohn
Leah
Małżeństwo Rose Elbogen (1948)
Dzieci Eduard B. Crohn
Ruth Dickler

Burrill Bernard Crohn (ur. 13 czerwca 1884, zm. 29 lipca 1983) – amerykański gastroenterolog.

Wczesne lata życia[edytuj | edytuj kod]

Burrill Bernard Crohn przyszedł na świat w Nowym Jorku, w rodzinie brokera giełdowego, żydowskiego imigranta z Niemiec – jego ojciec, Theodore Crohn, przed przybyciem do Stanów Zjednoczonych mieszkał w Poznaniu. Rodzina Crohnów liczyła dwanaścioro dzieci: sześciu synów i sześć córek, z których jedna umarła w wieku 13 lat[1]. Ojciec Crohna uskarżał się często na dolegliwości jelitowe, co według niego przyczyniło się do wyboru studiów medycznych i zainteresowania gastroenterologią[2].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Studia medyczne odbył w latach 1902–1907 w Columbia University College of Physicians and Surgeons. W trakcie ostatnich dwóch lat studiów brał udział projekcie badawczym w dziedzinie biochemii, dzięki czemu uzyskał tytuł doktorski[3].

Życie zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Przez większość swojego życia zawodowego związany był z nowojorskim Mount Sinai Medical Center - w 1907 rozpoczął staż podyplomowy w szpitalu Mount Sinai, a w 1920 został kierownikiem tamtejszej kliniki gastroenterologii[2]. Jako konsultant współpracował też z kliniką gastroenterologii Uniwersytetu Columbia.

13 maja 1932, na 38. sesji Amerykańskiego Towarzystwa Medycznego, w Nowym Orleanie[4], przedstawił wraz z Leonem Ginzburgiem i Gordonem D. Oppenheimerem pracę Regional Ileitis: A Pathological and Clinical Entity, w której zamieścił opis choroby jelita cienkiego nazwanej później chorobą Crohna. Sam Crohn był zwolennikiem innych jej nazw: regionalne zapalenie jelita krętego (regional ileitis), regionalne zapalenie jelita cienkiego (regional enteritis) lub bliznowaciejące zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (cicatrizing enterocolitis)[2].

Crohn był też jednym z pierwszych lekarzy, jacy przypisywali rozwój niektórych chorób przewodu pokarmowego napięciu emocjonalnemu, lękowi i nerwicom, a nie zmianom organicznym[2].

Zainteresowania pozazawodowe[edytuj | edytuj kod]

Burrill B. Crohn pasjonował się malarstwem, a jego akwarele wystawiano wielokrotnie w galeriach w New Milford. Interesował się też historią wojny secesyjnej[2] i był miłośnikiem muzyki klasycznej[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Crohn był autorem 4 prac książkowych i ponad 100 artykułów w czasopismach naukowych.

Prace książkowe[edytuj | edytuj kod]

Wybrane artykuły[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Oprócz nazwy opisanej przez niego choroby, formą upamiętnienia Burrilla B. Crohna jest fundacja jego imienia - Burrill B. Crohn Research Foundation - stworzona w 1983 przez jego najbliższych oraz grupę przyjaciół i pacjentów. Celem fundacji jest finansowanie i prowadzenie badań nad chorobą Crohna.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]