CANARD
CANARD (akronim od Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ruchem Drogowym) – jednostka Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego (GITD)[1], utworzona w celu centralizacji i automatyzacji nadzoru nad ruchem drogowym. Nadzór odbywa się w oparciu o fotoradary (stacjonarne i mobilne, zamontowane na pojazdach[2]), urządzenia do odcinkowego pomiaru prędkości[3] oraz rejestratory przejazdu na czerwonym świetle na skrzyżowaniach i przejazdach kolejowo-drogowych[4]. Materiał zarejestrowany przez urządzenia jest przesyłany drogą elektroniczną do centrali systemu (Centralnego Systemu Przetwarzania), w której przeprowadzane są postępowania mandatowe.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ruchem Drogowym utworzono na podstawie zarządzenia nr 103 Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2010 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Transportu Drogowego (M. P. Nr 101, poz. 1184), a rozpoczęło ono działalność 1 lipca 2011[5].
Przed utworzeniem CANARD, materiał zarejestrowany przez fotoradary musiał być ręcznie odczytywany z zamontowanych w nich aparatów (lub w przypadku starszych urządzeń z klisz, które należało wcześniej wywołać), co powodowało przestoje w pracy urządzeń na skutek zapełniania się ich pamięci wewnętrznej. Poszczególne komendy policji tworzyły komórki lub stanowiska do obsługi poszczególnych fotoradarów. Aby podnieść efektywność, pojawiła się koncepcja automatyzacji i centralizacji tego procesu. Przed wprowadzeniem systemu CANARD, 576 masztów fotoradarowych należało do policji, a 445 sztuk – do GDDKiA[6]. Wszystkie czynne tego typu urządzenia przejęła Inspekcja Transportu Drogowego. Infrastrukturę nieczynną (atrapy, maszty bez podłączonej energii elektrycznej) zdemontowano[7], bądź wyposażono w urządzenia rejestrujące. Oprócz tego zamontowano nowe maszty[8]. Budowa systemu została dofinansowana ze środków Unii Europejskiej[9] w wysokości 160 541 122 zł, a wartość całego projektu wyniosła 188 871 909 zł[10]. W 2016 r. zakończono realizację projektu, uruchamiając wszystkie elementy systemu, składającego się z 400 urządzeń stacjonarnych do pomiaru prędkości, 29 urządzeń do kontroli średniej prędkości na określonym odcinku, 20 systemów do kontroli przestrzegania stosowania się do sygnalizacji świetlnej oraz 29 mobilnych urządzeń rejestrujących. W grudniu 2016 r. GITD podpisał umowę użyczenia od miasta stołecznego Warszawy urządzeń rejestrujących wykorzystywanych do końca 2015 r. przez warszawską straż miejską[11].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Informacje ogólne o Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ruchem Drogowym. gitd.gov.pl. [dostęp 2013-04-23]. (pol.).
- ↑ Radiowozy ITD. Mobilne maszynki do zarabiania. dziennik.pl. [dostęp 2012-12-19]. (pol.).
- ↑ Oświadczenie w związku z nieprawdziwymi informacjami w Dzienniku Gazecie Prawnej. gov.pl. [dostęp 2013-01-08]. (pol.).
- ↑ Jak działamy. canard.gitd.gov.pl. [dostęp 2025-12-25]. (pol.).
- ↑ Kim jesteśmy i co robimy. canard.gitd.gov.pl. [dostęp 2015-11-20]. (pol.).
- ↑ Ponad 20 proc. fotoradarów z GDDKiA to tylko słupy. wprost.pl. (pol.).]
- ↑ Zdzierstwo drogowe. wprost.pl. (pol.).]
- ↑ Uratowali 439 osób? Przechwałki „szefa” od fotoradarów. wprost.pl.
- ↑ Rządowa inspekcja wyciśnie kierowców jak cytrynę! Szybciej ściągną pieniądze. dziennik.pl. (pol.).
- ↑ Projekt „Budowa centralnego systemu automatycznego nadzoru nad ruchem drogowym” POIS.08.01.00-00-030/12 współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko. canard.gitd.gov.pl. [dostęp 2016-01-30]. (pol.).
- ↑ Fotoradary na terenie Warszawy. canard.gitd.gov.pl. [dostęp 2017-03-13]. (pol.).