Ch 11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z CH 11)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ch 11 (Q 011)
Ilustracja
Ch 15 tego samego typu, w służbie Wolnej Francji
Klasa Ścigacz okrętów podwodnych
Historia
 Marine nationale
Nazwa Ch 11
Wejście do służby 1940
Wycofanie ze służby 3 lipca 1940
 Marynarka Wojenna
Nazwa OF Ch 11
Wejście do służby 19 lipca 1940
Wycofanie ze służby 5 lutego 1941
 Marine nationale
Nazwa Boulogne
Wejście do służby 5 lutego 1941
Wycofanie ze służby 1948
Los okrętu zezłomowany 23 listopada 1948
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 137 ts
Długość 37,10 m
Szerokość 5,70 m
Napęd
Motorowiec spalinowy, 1100hp
Prędkość 15,50 węzła
Uzbrojenie
1 działo kal. 75,2 mm
1 ckm plot
miotacz bomb głębinowych.
Załoga 23

Ch 11 (Q 011)ścigacz okrętów podwodnych (chasseur) marynarki francuskiej przejęty przez marynarkę brytyjską po kapitulacji Francji w 1940 r. 19 lipca 1940 roku obsadzony przez marynarzy PMW (wraz z innymi okrętami francuskimi, między innymi bliźniaczym Ch 15). W polskiej służbie określany był prefiksem OF (Okręt Francuski).

1 września 1940 wszedł w skład Grupy Trawlerów w Dartmouth jako okręt strażniczy, służący do patroli przeciwinwazyjnych[1]. Do końca roku wykonał 38 patroli, a w styczniu i lutym 1941 – 11 patroli, bez styczności z wrogiem[1]. Od początku 1941 roku wchodził wraz z Ch 15 w skład Grupy Okrętów Strażniczych[1].

6 lutego 1941 roku zwrócony władzom brytyjskim i zwrócony marynarce Wolnej Francji[1]. Jako Boulogne służył do 1949 (do 1948 roku[2]). Został zezłomowany 23 listopada 1948 roku[2].

Dowódcy:

  • kpt. mar. Jerzy de Latour (11 sierpnia 1940 - luty 1941)[1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Okręty francuskie pod polską banderą

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Rafał Mariusz Kaczmarek, „Nieznane” okręty polskiej Marynarki Wojennej. „Morze, Statki i Okręty” nr 1/2006, s.67-69
  2. a b Pertek 1987 ↓, s. 596.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]