ORP Wilia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ORP Wilia
ORP "Wilia" przy nabrzeżu portu w Gdańsku
ORP "Wilia" przy nabrzeżu portu w Gdańsku
Historia
Wodowanie 1906
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby Polska: 8 sierpnia 1925
Wycofanie ze służby 6 czerwca 1944
Los okrętu zatopiony jako część falochronu w Normandii w 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 8400 ton
Długość 108 m
Szerokość 14,8 m
Napęd
maszyna parowa o mocy 1850 KM
Prędkość 10 węzłów
Uzbrojenie
2 działa 75 mm, 2 działa 47 mm, 2 ciężkie karabiny maszynowe (do wybuchu wojny przechowywane w magazynie okrętowym – zamontowane w chwili wybuchu wojny)
Załoga 52 ludzi (załoga oraz podchorążowie)
Wcześniejsza nazwa "Ganelon"
"Hilda Horn"
"Tinos"
"Le Bourget"
"Laurent Schaffiano"
Następna nazwa "Modlin"

ORP "Wilia"transportowiec i okręt szkolny Marynarki Wojennej II RP.

ORP "Wilia" został zbudowany w 1906 roku w stoczni Flensburger Schiffbau Gesellschaft w Flensburgu w Niemczech jako frachtowiec. W 1925 został zakupiony przez Polską Marynarkę Wojenną, wcześniej nosił nazwy "Ganelon", "Hilda Horn", "Tinos", "Le Bourget" i "Laurent Schaffiano". Polską banderę podniesiono na nim 8 sierpnia 1925 w porcie Hawr (Francja).

Dowódcą ORP Wilia został kmdr Czesław Petelenz[1]. W 1927 ORP Wilia transportowała do brzegów Polski trumnę z prochami Juliusza Słowackiego[2].

Początkowo jednostkę wykorzystywano do przewozu broni i sprzętu z Francji do Polski, później służył do praktycznego szkolenia podchorążych wydziału mechanicznego Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej. W końcu września 1935 ORP "Wilia" przywiozła ze Szwecji do Gdyni cztery armaty 152,4 mm, zakupione w firmie Bofors dla najcięższej polskiej baterii budowanej w Helu, zwanej później baterią im. Heliodora Laskowskiego.

Podczas rejsu szkolnego w związku z awarią maszyny ORP "Wilia" zawinął do portu w Casablance, gdzie zastał go wybuch II wojny światowej. W październiku 1939 okręt przeprowadzono wspólnie z ORP "Iskra" do Port Lyautey, a następnie w lipcu 1940 do Wielkiej Brytanii. Polska Marynarka Wojenna nie potrzebowała w tym okresie transportowca, więc 30 lipca 1940 roku jednostkę przekazano Polskiej Marynarce Handlowej, gdzie otrzymała nazwę s/s "Modlin". Morska służbę okręt zakończył 6 czerwca 1944, gdy został umyślnie zatopiony u brzegów Normandii jako element sztucznego portu inwazyjnego. W 1958 roku wrak został wydobyty i pocięty na złom w Anglii[3].

W literaturze spotykane są również inne odmiany nazwy okrętu - ORP "Wilja" oraz "Willia".

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Czesław Petelenz. Akademia Marynarki Wojennej. [dostęp 2015-04-09].
  2. Daniel Duda. Okręt Rzeczypospolitej Polskiej „Wilia”. „Nautologia”, s. 84, Nr 149 z 2012. Polskie Towarzystwo Nautologiczne. 
  3. Neumann 2013 ↓, s. 210.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]