Caldarium

Caldarium (łac., także calidarium, cella caldaria, cella coctilium, od caldus/calidus – gorący) – pomieszczenie z basenem z gorącą wodą w starożytnych termach rzymskich. Było najcieplejszym z pomieszczeń w rzymskich łaźniach, z temperaturą uzyskiwaną za pomocą systemu podpodłogowego ogrzewania zwanego hypocaustum ^[1].

Caldarium, początkowo wyposażone tylko w wanny jednosobowe (solium) lub większe, dla kilku osób (alveus), z biegiem czasu zaczęto wyposażać w baseny przystosowane nie tylko do kąpieli, ale i do pływania (calida piscina). Stosowano też w nich polewanie rozgrzanego ciała zimną wodą przez obsługujących niewolników, dopóki nie zostały wprowadzone natryski^[2].

Przypisy

↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A-Z, Wyd. 7, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 130, ISBN 978-83-01-03529-7 [dostęp 2025-07-23] .
↑ Oktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk: Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym. Wyd. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 159.

Linki zewnętrzne

Caldarium [online], www.pbs.org [dostęp 2025-07-23] .

[1] Mała encyklopedia kultury antycznej A-Z, Wyd. 7, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 130, ISBN 978-83-01-03529-7 [dostęp 2025-07-23] .

[2] Oktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk: Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym. Wyd. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 159.

[1]

[2]