Kalloria pomarańczowa
![]() | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Klasa | |
Rząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek |
kalloria pomarańczowa |
Nazwa systematyczna | |
Calloria urticae (Pers.) J. Schröt. ex Rehm Öst. bot. Z. 53(1): 13 (1903) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1f/Calloria_neglecta_-_Ascomyc%C3%A8tes_%2849252221216%29.jpg/240px-Calloria_neglecta_-_Ascomyc%C3%A8tes_%2849252221216%29.jpg)
Kalloria pomarańczowa (Calloria urticae (Pers.) J. Schröt. ex Rehm) – gatunek grzybów z rodziny Calloriaceae[1].
Systematyka i nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Calloria, Calloriaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy takson ten opisał w roku 1801 Christiaan Hendrik Persoon nadając mu nazwę Tremella urticae. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1903 r. Joseph Schröter i Heinrich Rehm[1].
Ma 11 synonimów. Niektóre z nich:
- Calloria neglecta (Lib.) B. Hein 1976
- Callorina fusarioides (Berk.) Korf 1971[2].
W 2024 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym nadała mu polską nazwę kalloria pomarańczowa (dla synonimu Calloria neglecta)[3].
Morfologia i rozwój
[edytuj | edytuj kod]Na powierzchni obumarłych łodyg pokrzywy tworzy niewielkie, galaretowate owocniki o średnicy około 1 mm. Są jednak dostrzegalne gołym okiem, gdyż występują w dużych ilościach nadając łodydze pomarańczową barwę. Po wysuszeniu tworzą na powierzchni łodygi pomarańczową błonkę. Po zwilżeniu wodą dość szybko z powrotem na powierzchni łodygi tworzą się owocniki. Proces takiego ich zasychania i odnawiania może nastąpić wielokrotnie. W owocnikach powstają worki wypełnione zarodnikami i śluzowatym płynem. W miarę dojrzewania zarodników wzrasta ciśnienie w worku i są one przez otwór worka wypychane na zewnątrz[4].
Owocniki mają kształt tarczowaty do soczewkowatego, średnicę 0,5–1 mm, są siedzące, a ich wykwity są bardzo mięsiste. Hymenium szorstkie, po wyschnięciu pomarańczowe, czerwonawe. Powierzchnia zewnętrzna i brzeg identyczne. Są jednobarwne, bez szczególnego zapachu i smaku[5].
Worki cylindryczno-maczugowate, ośmiozarodnikowe, 65–85–(95) x 7–10 µm z zarodnikami w dwóch rzędach. Parafizy nitkowate, rozwidlone, u góry pogrubione do 3 do 4 µm. Zarodniki cylindryczno-eliptyczne, gładkie, o wymiarach 11–15 × 3–4 µm, szkliste, z jedną przegrodą[5].
Występowanie i siedlisko
[edytuj | edytuj kod]Znane jest występowanie Calloria urticae głównie w Europie. Poza nią podano nieliczne miejsca jej występowania w azjatyckiej części Rosji i w Ameryce Północnej[6]. W Polsce po raz pierwszy stanowiska tego gatunku podał Stanisław Chełchowski w 1902 r. M.A. Chmiel w 2006 r. przytacza 8 stanowisk[7].
Grzyb saprotroficzny występujący na martwych łodygach pokrzywy zwyczajnej (Utica dioica)[7]. Zwykle występuje na górnej części łodygi pokrzywy[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2022-02-12] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2022-02-12] (ang.).
- ↑ Rekomendacja nr 3/2024 Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online] [dostęp 2024-04-02] .
- ↑ a b Plant of the Week – 19th April 2021 – Calloria neglecta [online], Botany in Scotland [dostęp 2022-02-12] (ang.).
- ↑ a b Calloria neglecta(Libert) B. Hein (1976) [online], Base de donnees mylogique [dostęp 2022-02-12] (fr.).
- ↑ Występowanie Calloria neglecta na świecie (mapa) [online], gbif [dostęp 2022-02-12] (ang.).
- ↑ a b Maria Alicja Chmiel , Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany PAN, 2006, ISBN 978-83-89648-46-4 .