Carl von Donop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Carl Emil Kurt von Donop (zm. 25 października 1777) był heskim pułkownikiem, który zginął walcząc przeciw kolonistom amerykańskim po stronie Brytyjczyków.

Pochodził z wpływowego rodu arystokracji heskiej. miał kontakty z dworami państw niemieckich. Został w młodym wieku szefem straży przybocznej landgrafa Księstwa Hesja-Kassel.

Gdy rozpoczęła się rewolucja amerykański, poprosił o zwolnienie by mógł w niej walczyć. Landgraf Fryderyk II Heski udzielił zgody i mianował go dowódca prestiżowego i elitarnego korpusu strzelców (Jäger).

Znany był z tego, że nie brał jeńców, lecz starał się eliminować całkowicie oddziały wroga. Budził postrach wśród kolonistów.

Pułk Muszkieterów von Donop w 1783 - oficer i szeregowiec

Na amerykańską ziemię w Long Island wszedł 22 sierpnia 1776 roku. Odznaczył się w bitwie na wzgórzach Haarlemu (Harlem Heights).

W drugiej połowie 1776 roku był najstarszym rangą oficerem wojsk inwazyjnych w południowym New Jersey. Dowodził garnizonami w Trenton, Burlington, i Bordentown, które składały się z kilku heskich batalionów i korpusu strzelców. Bezpośrednio pod jego dowództwem był Pułk Muszkieterów von Donop.

Gdy toczyła się bitwa pod Trenton obozował w Bordentown. Jego dowódcą zwierzchnim był brytyjski generał James Grant. Donop proponował by płk. Johann Rall obwarował się w Trenton, lecz Grant przekonał naczelnego wodza (William Howe) by powierzył Rallowi dowództwo na polu bitwy. Donop nie widział sensu w pomocy Rallowi, którego zaatakowali i rozbili.

Gdy Howe zajął Filadelfię w 1777, a Royal Navy atakowała Fort Mifflin, ambitny von Donop zgłosił się na ochotnika do zdobywania innej warowni Fort Mercer na "Czerwonym Wybrzeżu" (Red Bank w New Jersey). Generał William Howe zgodził się i dał Donopowi 2000 Hesów, z którymi Donop przekroczył rzekę Delaware 22 października 1777. Tego dnia po południu Carl von Donop otoczył twierdzę i zażądał by generał Nathaniel Greene się poddał. Gdy Amerykanin odmówił, Donop zaatakował ją, lecz stracił w ataku 400 ludzi. Sam został ciężko ranny. Zmarł w 3 dni potem 25 października 1777 roku. Biwa znana jest dziś jako battle of Red Bank.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Philip R. N. Katcher, Encyclopedia of British, Provincial and German Army Units 1775-1783 (Harrisburg, Penna.: Stackpole Books, 1973).
  • Rodney Atwood, The Hessians (Cambridge, 1980).