Cekotrofia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cekotrofia – dwuetapowa metoda trawienia pokarmu występująca u królików, bobrów i części ochotkowatych. Polega na wytwarzaniu dwóch rodzajów kału, z których jeden (cekotrof) jest zjadany. Jego formowanie zachodzi w jelicie ślepym. Zawiera on większe ilości wody, białek oraz bakterii (u królika to 140 × 1010 komórek/g suchej masy; dla porównania zwykły kał zawiera 30 × 1010 komórek/g suchej masy)[1]. Cekotrof jest połykany bez żucia i defekowany w nocy (tzw. odchody nocne – miękkie i otoczone śluzem)[2], w postaci suchej, całkowicie pozbawionej celulozy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fizjologia zwierząt – Zagadnienia wybrane. Jolanta Sotowska-Brochocka (red.). Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2001, s. 448. ISBN 83-235-0193-9.
  2. Henryk Szarski: Historia zwierząt kręgowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 360. ISBN 83-01-12632-9.