Szczekuszkowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczekuszkowate
Ochotonidae[1]
Thomas, 1897[2]
Szczekuszkowate
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina szczekuszkowate
Synonimy

Rodziny:

  • Lagomina J. E. Gray, 1825
  • Lagomyidae Lilljeborg, 1866
  • Prolaginae Gureev, 1960

Rodzaju:

Rodzaj
  • Ochotona Link, 1795[10] – szczekuszka

Szczekuszkowate[11] (Ochotonidae) – rodzina niewielkich ssaków z rzędu zajęczaków (Lagomorpha).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej, w wschodniej Europie i w południowo-wschodniej Azji.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Mają rozmiar szczura, jednak w przeciwieństwie do niego nie posiadają ogona. Ich tylne kończyny są nieco dłuższe od przednich, a uszy są zaokrąglone. Poruszają się skokami, jak zając. Żyją w górach lub na stepach, przeważnie w stadkach. Kopią w ziemi nory mające liczne wejścia. Odżywiają się roślinami. Przed zimą gromadzą w swoich norach ogromne zapasy w postaci suszonych traw. Na zimę zapadają w płytki sen, w czasie którego przebudzają się i odżywiają zgromadzonymi zapasami. U różnych gatunków ciąża trwa 20 - 32 dni, w ciągu roku samica wydaje 2-4 mioty, po kilka młodych w każdym.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od mongolskiego słowa ochodona oznaczającego „szczekuszkę”[12].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Ochotona minor Link, 1795 (= Lepus dauuricus Pallas, 1776)

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jeden rodzaj szczekuszka[11] (Ochotona) z następującymi gatunkami[11][13]:

Uwagi

  1. Greckie λαγώς lagōs – „zając”; μυς mys – „mysz”.
  2. Tybetańskie abra – „szczekuszka”.
  3. Inny wariant pisowni nazwy rodzaju Ochotona.
  4. Inny wariant pisowni nazwy rodzaju Abra.
  5. Tybet; greckie λαγώς lagōs – „zając”.
  6. Inny wariant pisowni nazwy rodzaju Tibetholagus.
  7. Tunguskie peeka – „szczekuszka”.

Przypisy

  1. Ochotonidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. O. Thomas. On the Genera of Rodents: an Attempt to bring up to Date the current Arrangement of the Order. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1896, s. 1026, 1896 (ang.). 
  3. G. Cuvier: Lectures on comparative anatomy. Cz. 1. Londyn: T.N. Longman and O. Rees, 1800, s. tab. 1. (ang.)
  4. J. E. Gray: Class: Mammalia. W: B. H. Hodgson: Catalogue of the specimens and drawings of mammals, birds, reptiles, and fishes of Nepal and Tibet. Londyn: The Trustees, 1836, s. 11. (ang.)
  5. J. E. Gray. Notes on the skulls of hares (Leporidæ) and picas (Lagomyidæ) in the British Museum. „The Annals and Magazine of Natural History”. Third Series. 20, s. 220, 1867 (ang.). 
  6. A. I. Argyropulo, N. M. Pidoplichko. „Proceedings of the USSR Academy of Sciences”. 24, s. 727, 1939 (ros.). 
  7. M. Kretzoi. Weitere Beiträge zur Kenntnis der Fauna von Gombaszög. „Annales Historico-Naturales Musei Nationalis Hungarici”. 34, s. 111, 1941 (niem.). 
  8. A. I. Argyropulo. Obzor retsentnykh vidov cem. Lagomyidae Lilljeb., 1886 (Lagomorpha, Mammalia). „Trudy Zoologicheskovo Instituta, Akademiya Nauk, Leningrad”. 7, s. 124-128, 1948 (ros.). 
  9. a b L. Rekovetz: Pishchukhi Kainozoya: Taksonomiya, sistematika, filogeniya. Moskwa: Nauka, 1988, s. 170, 186. (ros.)
  10. a b c Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 55-56. ISBN 978-83-88147-15-9.
  11. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 468, seria: North American Fauna. (ang.)
  12. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ochotona. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-09-26]
  13. B. G. Lácèpède: Tableaux méthodiques des Mammifères et des Oiseaux. Cz. 9. Paryż: Plassan, 1799, s. 9. (fr.)
  14. M. W. Lyon. Classification of the Hares and their allies. „Smithsonian Miscellaneous Collections”. 45 (1445), s. 324, 1094 (ang.).