Celebret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Celebret (łac. celebret) – dokument upoważniający prezbitera do sprawowania sakramentów na terenie obcej sobie diecezji.

Celebret wystawia własny ordynariusz prezbitera, a więc jego biskup lub wyższy przełożony zakonny (prowincjał). Dokument poświadcza wolność od kar kościelnych. Celebrety zawierają dane osobowe kapłana, jego zdjęcie, prolongację urzędową systematycznie odnawianą zgodnie z prawem kanonicznym[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szymon Hołownia: Kościół dla średnio zaawansowanych. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2010, s. 30. ISBN 978-83-240-1291-6. (pol.)