Celestyn Rydlewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Celestyna Rydlewskiego na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu

Celestyn Rydlewski (ur. 5 kwietnia 1875 Jarocin, zm. 1940 Fort VII w Poznaniu) – major lekarz Wojska Polskiego, doktor medycyny, poznański działacz społeczny i polityczny.

Był członkiem Ligi Narodowej w 1900 roku[1]. W czasie rewolucji listopadowej w 1918 był członkiem Rady Żołnierskiej, skupiającej żołnierzy Armii Cesarstwa Niemieckiego narodowości polskiej. Uczestnik powstania wielkopolskiego. W latach 1919-1920 komisarz graniczny rządu polskiego w Gdańsku.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

W 1924 był majorem rezerwy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, w grupie lekarzy. Posiadał przydział mobilizacyjny do 7 Batalionu Sanitarnego w Poznaniu. Dziesięć lat później, w tym samym stopniu i z tym samym starszeństwem, był oficerem pospolitego ruszenia z przydziałem mobilizacyjnym do Kadry Zapasowej 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu.

Więziony w Forcie VII w Poznaniu, następnie zamordowany przez Niemców w egzekucji poza obrębem fortu w styczniu 1940.

Pochowany na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 583.
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 36.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]