Centennial Olympic Stadium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Centennial Olympic Stadium
Państwo  Stany Zjednoczone
Lata budowy 1993–1996
1996–1997 (przystosowanie pod zawody baseballu)
Data otwarcia 18 maja 1996
Koszt budowy 207 mln $
Właściciel Atlanta Committee for the Olympic Games
Pojemność 85 000 (Igrzyska Olimpijskie)
Nawierzchnia trawa
Położenie na mapie Georgii
Mapa lokalizacyjna Georgii
Centennial Olympic Stadium
Centennial Olympic Stadium
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Centennial Olympic Stadium
Centennial Olympic Stadium
Ziemia33°44′07″N 84°23′22″W/33,735278 -84,389444

Centennial Olympic Stadium – główny stadion Letnich Igrzysk Olimpijski 1996 w Atlancie. Budowa stadionu rozpoczęła się w 1993 roku. Kompletny i gotowy do ceremonii otwarcia w lipcu 1996 roku, rozgrywano na nim konkurencje lekkoatletyczne oraz odbyła się ceremonia zamknięcia[1]. Po igrzyskach olimpijskich i paraolimpijskich, został przebudowany na stadion baseballowy i nazwany Turner Field.

Podczas tygodniowego programu atletycznego, stadion był świadkiem jak Kanadyjczyk Donovan Bailey wygrał bieg na 100 m ustanawiając przy okazji rekord świata (9,84 s); również Amerykanin Michael Johnson wygrywając na 200 m pobił rekord świata. Natomiast rodak Johnsona Carl Lewis wygrał swój czwarty z rzędu tytuł mistrza olimpijskiego w skoku w dal, stając się drugą osobą, po Alu Oerterze, która cztery razy z rzędu zdobyła złoto olimpijskie.

Po ceremonii zamknięcia Igrzysk Paraolimpijskich w 1996 r., stadion został oficjalnie wynajęty przez Atlanta Braves. Podmioty prywatne, w tym NBC i inni sponsorzy igrzysk, zgodzili się zapłacić dużą sumę kosztów budowy Centennial Olympic Stadium (około 207 milionów dolarów). Komitet olimpijski starał się zbudować stadion w taki sposób, by można było przebudować go na nowy stadion baseballowy[2]. Uznano to za dobre rozwiązanie zarówno dla Komitetu Olimpijskiego jak i Braves, gdyż stadion byłby nieużywany, a Atlanta Braves chciała zastąpić swój stary stadion Atlanta–Fulton County Stadium nowym. Atlanta Braves wynajęła stadion do 2016 roku[3].

W południowo-zachodnim narożniku Stadion Olimpijski został zbudowany tak, aby pomieścić pole wewnętrzne boiska (infield) oraz siedzenia. Można to łatwo zobaczyć w zdjęciach i diagramach konfiguracji stadionu Olimpijskiego, gdzie miejsca nie są umieszczone obok owalnego toru bieżni. Na południowym zachodzie część stadionu miała cztery kondygnacje siedzeń, miejsca dla VIP-ów, elewację od strony ulicy, i dach, a na północy połowa stadionu miała z kolei zastosowaną prostszą dwupoziomową konfiguracją miejsc. Podczas przebudowy, bieżnia lekkoatletyczna została usunięta. Połowa północnej części stadionu została zburzona, zmniejszając liczbę miejsc do 49 000.

Przebudowa zakończyła się w 1997 r., a obiekt został przemianowany na Turner Field.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1996 Summer Olympics official report (ang.). la84foundation.org. [dostęp 2013-04-22].
  2. At Close of Games, Braves Will Move Into Olympic Stadium (ang.). web.archive.org. [dostęp 2013-04-22].
  3. Turner Field (ang.). baseball.about.com. [dostęp 2013-04-22].