Cerkiew św. Jerzego w Moskwie (Twierskoj)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy cerkwi w rejonie Twierskim. Zobacz też: inne moskiewskie świątynie pod tym wezwaniem.
Cerkiew św. Jerzego Zwycięzcy
Церковь Георгия Победоносца
Distinctive emblem for cultural property.svg 7710098000[1] z dnia 30 sierpnia 1960
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Miejscowość Coat of Arms of Moscow.svg Moskwa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia moskiewska miejska
Wezwanie św. Jerzego Zwycięzcy
Wspomnienie liturgiczne 23 kwietnia/6 maja
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Cerkiew św. Jerzego Zwycięzcy
Cerkiew św. Jerzego Zwycięzcy
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew św. Jerzego Zwycięzcy
Cerkiew św. Jerzego Zwycięzcy
Ziemia55°45′09,5″N 37°37′50,4″E/55,752639 37,630667

Cerkiew św. Jerzegocerkiew w Moskwie, w dekanacie Iwerskiej Ikony Matki Bożej eparchii moskiewskiej miejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została zbudowana w latach 1657–1658 na miejscu starszej, wzmiankowanej w 1462 cerkwi Opieki Matki Bożej; część jej murów włączono do nowego obiektu sakralnego. Wezwanie Opieki Matki Bożej zachował również ołtarz główny, zaś św. Jerzy Zwycięzca został jedynie patronem ołtarza bocznego. Obiekt znajduje się na Górze Pskowskiej – terenie dawnego osiedla pskowian sprowadzonych do Moskwy przez wielkiego księcia moskiewskiego Wasyla III[2].

Świątynia została wzniesiona na planie prostokąta. Jest to budowla pięciokopułowa[2].

Budynek poważnie ucierpiał w czasie pożaru Moskwy w 1812 (przetrwały jednak siedemnastowieczne freski). W 1818 został odbudowany i powiększony. Dobudowano do niego m.in. neogotycką dzwonnicę z elementami stylu empire i obszerny przedsionek. W 1837 cerkiew poszerzono o drugi ołtarz boczny św. metropolity moskiewskiego Piotra[2].

Po rewolucji październikowej świątynię odebrano parafii prawosławnej. Początkowo obiekt stał pusty, następnie urządzono w nim magazyn, a po remoncie w latach 1965–1972, w 1979, przekazano towarzystwu ochrony zabytków historii i kultury[2].

Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał budynek w 1991, zaś od 1995 odbywają się w nim nabożeństwa[2]. Cerkiew jest częścią metochionu patriarszego (kompleksu świątynnego o szczególnym znaczeniu, ale bez prawa stauropigii) w Zariadju (część moskiewskiego Kitajgrodu)[3], razem z położonymi w bliskim sąsiedztwie świątyniami – cerkwiami ikony Matki Bożej „Znak”, św. Maksyma Błogosławionego, św. Barbary, Narodzenia św. Jana Chrzciciela i Poczęcia św. Anny[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]