Chimú

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zabudowania Chan Chan
Ozdoby na budynku w Chan Chan

Państwo Chimú powstało w IX-XI w. na terenach znajdujących się wcześniej pod wpływem kultury Mochica. Niezależność zachowało do 1470 r., czyli do podboju dokonanego przez Inków. Obszar zajmowany przez Chimú to teren leżący nad brzegiem Oceanu Spokojnego od Tumbez aż do Limy. Stolicą Chimú było miasto Chan Chan leżące w pobliżu dzisiejszego Trujillo. Pozostałości Chan Chan zajmują obszar ok. 28,0 km2, zatem było to ogromne założenie urbanistyczne, największe w prekolumbijskiej Ameryce. Centrum Chan Chan zbudowane zostało z dziesięciu niezależnych jednostek otoczonych własnymi, podwójnymi murami z cegieł adobe. Każda jednostka to obszar najczęściej w kształcie prostokąta o wymiarach 390 x 195 m. Wewnątrz znajdowała się część reprezentacyjna, kilka mniejszych domów, zbiornik wody zasilany niezależnym kanałem, cmentarz i świątynia na kilkupoziomowej platformie.

Budynki zlokalizowane były z trzech stron dziedzińca. Do środka wiodło jedno wąskie wejście w murze. Ściany zewnętrzne i wewnętrzne ozdobione były motywami wyciskanymi przy pomocy drewnianych form w mokrej glinie. Powtarzalne motywy stanowiły poziomy lub ułożony schodkowo fryz. Dekoracja ta kojarzy się z tkaniną. Motywy o zoomorficznej symbolice wyróżniały poszczególne zespoły mieszkalne. Stąd przypuszczenie o ich związku z zamieszkującymi jednostki rodami. Pomiędzy murami otaczającymi poszczególne jednostki poprowadzono ulice. W mieście znajdował się pałac (Tschudi) oraz tzw. sala zgromadzeń. Poza centrum odnaleziono ślady akweduktów, świątyń, ulic. Szeroka na 24,0 m droga prowadziła z stolicy do innych ośrodków państwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons