Cieśnina Bassa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa Cieśniny Bassa

Cieśnina Bassa (ang. Bass Strait) – cieśnina między Australią (Wiktoria) a Tasmanią. Na zachodzie sąsiaduje z Wielką Zatoką Australijską. Jej powierzchnia to 70 000 km², długość 490 km, szerokość 287 km (niecałe 200 km w najwęższym miejscu – między Wilsons Promontory a przylądkiem, na którym leży miasto Stanley). Temperatura wód powierzchniowych ok. 14 °C. Zasolenie około 35.

Odkryta w 1798 przez Matthew Flindersa, który nazwał ją nazwiskiem doktora ze swojego statku, George’a Bassa.

Znajdują się tu wyspy: King, Wyspa Flindersa. U wybrzeży zatoki Port Phillip leży port Melbourne.

Cieśnina jest niebezpieczna dla żeglugi z powodu częstych sztormów, silnych prądów morskich i stosunkowo niewielkiej głębokości (ok. 50-90 m) oraz wielkich fal morskich (ponad 15 m wysokości). Cieśnina Bassa uważana jest za jedną z najtrudniejszych tras morskich na świecie.

Niebezpieczne są także rafy koralowe przy wyspie King. Zatonęło bądź zaginęło tak wiele statków (ok. 100 udokumentowanych katastrof, głównie w XIX wieku) i samolotów, że wielu porównuje ten akwen do Trójkąta Bermudzkiego, nazywanym Wybrzeżem Wraków. Nigdy nie odnaleziono wielu ładunków złota, co najwyżej drobne skarby jak garść srebrnych monet lub porcelana. Niektóre z miejsc katastrof morskich, np. Loch Ard Gorge w parku narodowym Port Campbell National Park, stały się atrakcją turystyczną. Wpływanie od zachodu w tę cieśninę nazywano przeciskaniem się przez ucho igielne.

U wybrzeży australijskich wydobywa się ropę naftową i gaz ziemny – złoża Barrakuta i Marlin, przez cieśninę prowadzą podwodne rurociągi dostarczające gaz do zakładu w okolicach Sale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • wody.edu.pl
  • Jack Loney: Mysteries of the Bass Strait Triangle, Neptune Press 1993, ​ISBN 0-909131-53-8
  • Graeme Broxam i Michael Nash: Tasmanian Shipwrecks, Navarine Publishing, Canberra 1998 (t.1) i 2000 (t.2)