Crossrail

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Po ukończeniu linia będzie nosić nazwę Elisabeth line
Zespół trakcyjny "Class 345" obsługujący Crossrail

Crossrail, Elizabeth Line – linia kolejowa o długości 118 km (73 mile)[1], od 2009 budowana w Anglii. Będzie przebiegać przez 37 stacji. Połączy Shenfield i Gravesend leżące po wschodniej stronie brytyjskiej stolicy z jej centrum oraz z Heathrow i Reading, leżącymi po zachodniej stronie metropolii. Przewiduje się stosowanie pociągów o długości 200 metrów, kursujących z częstotliwością 24 na godzinę. Docelowa przepustowość to 200 milionów pasażerów rocznie, co ma powiększyć przepustowość londyńskiego systemu metra o 10%[2].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Koszt projektu wyceniono na 15,4 miliarda funtów brytyjskich[1]. Linia ma rozpocząć pełną działalność w 2019 i jest opóźniona w stosunku do pierwotnych planów co najmniej o rok, a jej budżet przekroczono o co najmniej pół miliarda funtów (stan na wrzesień 2018). Linia korzysta z trzech różnych systemów sygnalizacyjnych, co spowodowało perturbacje podczas budowy i doprowadziło do eksplozji podczas budowy w listopadzie 2017; był to również powód poważnych opóźnień podczas budowy[3]. Jest to jedno z największych infrastrukturalnych przedsięwzięć kolejowych w Europie[2]. Budowa linii spowodowała wzrost kosztów nieruchomości w jej pobliżu o ok. 30 procent[1].

Przebieg i tabor[edytuj | edytuj kod]

Budowa tunelu dla Elisabeth Line
CrossrailLine1Map.svg

Crossrail ma połączyć znajdujące się na zachód od Londynu miasto Reading i lotnisko Heathrow z miejscowościami Shenfield i Abbey Wood na wschód od miasta. Linia przebiegać będzie tunelem przez centrum Londynu. Na całej trasie, która będzie przebiegać nowo wybudowanymi tunelami o długości 26 mil (42 km)[4], znajdować się będzie 41 przystanków, z czego 10 zostanie wybudowanych a 30 zmodernizowanych[5]. Linia będzie obsługiwana nowymi elektrycznymi zespołami trakcyjnymi, wybudowanymi przez brytyjski oddział Bombardier Transportation w Derby[6]. Jednostki będą mieć długość do 200 m, a każda będzie zdolna przewieźć do 1500 pasażerów, dwukrotnie więcej niż jeden skład metra[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Olivier Wainwright: The line that ate London: our critic's verdict on the £15bn Crossrail colossus (ang.). The Guardian, 2008-08-14. [dostęp 2018-09-03].
  2. a b Crossrail delay: New London line will open in autumn 2019 (ang.). BBC, 2018-08-31. [dostęp 2018-09-01].
  3. Gwyn Topham: What is happening with Crossrail? (ang.). The Guardian, 2018-08-31. [dostęp 2018-09-03].
  4. Louise Carpenter: Tunnel Vision: Vogue Meets The Women Of Crossrail. Vogue, 2017-03-08. [dostęp 2018-09-03].
  5. A new line for London (ang.). Transport for London. [dostęp 2018-09-03].
  6. New trains (ang.). Transport for London. [dostęp 2018-09-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]