CyanogenMod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
CyanogenMod
Rodzina systemów operacyjnych Linux
Logo
Logo systemu
Interfejs
Interfejs użytkownika
Producent Cyanogen (Steve Kondik) / zespół CyanogenMod
Platforma sprzętowa ARM
Aktualna wersja 10.2.1
Wydana 31 stycznia 2014
Aktualna wersja
testowa
11 (Android 4.4)
Wydana 5 września 2013
Jądro Jądro monolityczne, zmodyfikowane jądro Linuksa
Środowisko pracy ADWLauncher (5.x, 6.x, 7.x) / Trebuchet (9.x, 10.x, 11)
Licencja Apache License 2 i GPL v2[1]
Strona oficjalna

CyanogenModoprogramowanie open source będące modyfikacją systemu operacyjnego Android. Oferuje on funkcje często nieobecne w oficjalnym oprogramowaniu udostępnianym przez producentów urządzeń, takie jak natywne wsparcie dla motywów, odtwarzanie muzyki w formacie FLAC, Multi-Touch, możliwość instalowania aplikacji na zewnętrznej karcie pamięci, klient OpenVPN, tethering Wi-Fi, Bluetooth i USB, overclocking CPU, menedżer uprawnień aplikacji, przełączniki w obszarze powiadomień, przyciski ekranowe, a także inne ulepszenia interfejsu. Jednocześnie jest to źródło aktualizacji systemu dla osób, których urządzenia nie są już wspierane przez producenta.

CyanogenMod nie ma domyślnie zainstalowanego spyware’u ani bloatware’u. CyanogenMod twierdzi także, że zwiększa niezawodność i wydajność w porównaniu do oficjalnego firmware’u.

Dostępność[edytuj | edytuj kod]

CyanogenMod dostępny jest na kilkadziesiąt najpopularniejszych urządzeń kontrolowanych przez system Android[2]. Pliki na dane urządzenie można pobrać przechodząc pod adres http://get.cm/?device=<nazwa kodowa>. Istnieje także wiele nieoficjalnych wersji tej modyfikacji tworzonych przez deweloperów, na urządzenia niewspierane przez zespół CyanogenMod.

W listopadzie 2013 roku udostępniono program do łatwej instalacji CyanogenModa - CyanogenMod Installer. Do 27 listopada istniała owa możliwość pobierania instalatora bezpośrednio ze Sklepu Play, gdyż Google poprosił o usunięcie tej aplikacji (co poskutkowało jej usunięciem), tłumacząc, że może ona powodować potencjalne uszkodzenie urządzenia[3]. CyanogenMod Installer można pobrać z oficjalnej strony CyanogenMod i ręcznie zainstalować.


Rozwój[edytuj | edytuj kod]

Wersja Bazowe wydanie Androida Data wydania
3.1 Android 1.5 (Cupcake) 2009
3.2
3.3.x
3.4.x
3.5.x
3.6.x
3.9.x 22 lipca 2009
4.0.x Android 1.6 (Donut) 2009
4.1.x 30 sierpnia 2009
4.2.x 24 października 2009
5.0.0 Android 2.0 / 2.1 (Eclair) 14 lutego 2010
5.0.1 14 lutego 2010
5.0.2 14 lutego 2010
5.0.3.x 20 lutego 2010
5.0.4.x 27 lutego 2010
5.0.5.x 19 marca 2010
5.0.6.x 16 kwietnia 2010
5.0.7.x 25 maja 2010
5.0.8 19 lipca 2010
6.0.0 Android 2.2 (Froyo) 28 sierpnia 2010
6.1.x 6 grudnia 2010
7.0.x Android 2.3 (Gingerbread) 10 kwietnia 2011
7.1.x 10 października 2011
7.2.x 16 czerwca 2012
8.0.0 Android 3.x (Honeycomb) Pominięty[4]
9.0.0 Android 4.0.4 (Ice Cream Sandwich) 10 sierpnia 2012
9.1.0 28 sierpnia 2012
10.0 Android 4.1.2 (Jelly Bean) 13 listopada 2012
10.1 Android 4.2.2 (Jelly Bean) 24 czerwca 2013
10.2 Android 4.3 (Jelly Bean) 03 sierpnia 2013
11.0 Android 4.4 (KitKat) 06 listopada 2013

Przypisy

  1. Licenses (ang.). W: Android Open Source Project [on-line]. Open Handset Alliance. [dostęp 2012-04-14].
  2. CyanogenMod Downloads (ang.). CyanogenMod, 2012-12-22. [dostęp 2012-12-22].
  3. http://www.cyanogenmod.org/blog/cyanogenmod-installer-application-removed-from-play-store
  4. Android 3 był dostępny jedynie na tablety, a kod źródłowy został upubliczniony po premierze Androida 4.0.