Cyrkuł łukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podział Galicji i Nowej Galicji na cyrkuły w 1805 r.

Cyrkuł łukowski lub cyrkuł radzyński - jednostka terytorialna Nowej Galicji (Galicji Zachodniej) w latach 1796–1802. Powstała na części obszaru zagarniętego przez Austrię wskutek III rozbioru Polski.

Cyrkuł łukowski był jednym z 12 cyrkułów Nowej Galicji, podporządkowanych Zachodnio-Galicyjskiej Nadwornej Komisji Urządzającej, a od 1797 Gubernium Krajowemu dla Galicji Zachodniej w Krakowie.

Siedzibą władz cyrkułu początkowo był Łuków, jednak wkrótce przeniesiono ją do Radzynia[1].

Cyrkuł łukowski zlikwidowany został na przełomie 1801/1802[2], a jego terytoria zostały rozdzielone pomiędzy sąsiednie cyrkuły: Kock z okolicą przyłączono do cyrkułu lubelskiego, ziemię stężycką do cyrkułu mińskiego, Łuków i Radzyń do cyrkułu bialskiego, a pozostałe tereny - do cyrkułu siedleckiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]