Daniele Delfino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniele Delfino
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1688
Wenecja
Data i miejsce śmierci 13 marca 1762
Udine
arcybiskup Udine
Okres sprawowania 1751–1762
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 7 kwietnia 1715
Kreacja kardynalska 10 kwietnia 1747
Benedykt XIV
Kościół tytularny Santa Maria sopra Minerva
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 7 kwietnia 1715
Konsekrator Fabrizio Paolucci

Daniele Delfino (ur. 22 stycznia 1688 w Wenecji, zm. 13 marca 1762 w Udine) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 22 stycznia 1688 roku Wenecji, jako syn Danielego III Delfino i Pisany Bembo[1]. Studiował na Uniwersytecie Padewskim, gdzie uzyskał doktorat[1]. 6 grudnia 1714 roku został tytularnym arcybiskupem Aureliopolis i koadiutorem patriarchatu Akwilei, a 7 kwietnia 1715 roku przyjął sakrę[2]. W 1734 roku zsukcedował diecezję akwilejską[2]. 10 kwietnia 1747 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santa Maria sopra Minerva[2]. W 1751 roku Benedykt XIV wygasił patriarchat Akwilei i erygował w jego miejsce diecezje Udine i Gorycja[1]. W tym samym roku Delfino został arcybiskupem tej pierwszej[1]. Zmarł 13 marca 1762 roku w Udine[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Daniele Delfino (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-05-16].
  2. a b c Daniele Delfino (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-05-16].