Demultiplekser

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symbol graficzny demultipleksera

Demultiplekser (w skrócie DEMUX) – układ kombinacyjny, posiadający jedno wejście x, n wejść adresowych (sterujących a0, a1, …, an-1) oraz k wyjść danych (y0, y1, …, yk-1, zazwyczaj k = 2n), którego działanie polega na przekazaniu sygnału z wejścia x na jedno z wyjść yi.

Wyjście, dla danych wejściowych x, jest określane przez podanie jego numeru na linie adresowe a0, a1, …, an-1. Na pozostałych wyjściach jest ustalany stan zera logicznego. Zazwyczaj spotykane są demultipleksery o wyjściach zanegowanych, czyli na wybranym wyjściu pojawi się stan , a na wszystkich pozostałych logiczna „1”. Demultipleksery o wyjściach prostych są znacznie rzadziej stosowane.

Jeśli na wejście strobujące (blokujące, ang. strobe) S podane zostanie logiczne „0”, to wyjścia yi przyjmują określony stan logiczny (zwykle zero dla demultiplekserów o wyjściach prostych), niezależny od stanu wejścia x oraz od wejść adresowych A.

Zobacz też[edytuj]