Desmosomy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schemat desmosomów

Desmosomy (ang. macula adherens, łac. maculae adherentes) – połączenie międzykomórkowe ściśle łączące sąsiednie komórki ze sobą na zasadzie zatrzasków za pośrednictwem filamentów pośrednich. W połączeniu tym uczestniczą białka adhezyjne należące do kadheryn (desmogleiny i desmokoliny), cytoplazmatyczna płytka łącząca (desmoplakina) oraz filamenty pośrednie[1]. Odległość pomiędzy błonami komórkowymi sąsiednich komórek w obrębie desmosomu może wynosić od ok. 20 nm[2] do ok. 50 nm[3]. Są szczególnie liczne w tkankach poddawanych stresowi mechanicznemu jak mięsień sercowy (występują tu filamenty desminowe) i tkanki nabłkonkowe (filamenty keratynowe, tzw. tonofilamenty)[4][5].

W przypadku pęcherzycy zwykłej, autoimmunologicznej choroby, organizm wytwarza przeciwciała skierowane przeciw jednej z desmoglein w desmosomach, co skutkuje utratą właściwości przylegania komórki do komórki, wyciekiem płynu do rozluźnonego nabłonka i pojawianiem się pęcherzy na skórze[6].

Półdesmosomy (hemidesmosomy), stanowiące jedną część zatrzasku, łączą komórki z błoną podstawną.

Przypisy

  1. Gerald Karp: Cell and Molecular Biology. Concepts and Experiments. Wiley, 2010. ISBN 978-0-470-48337-4.
  2. David Garrod, Martyn Chidgey. Desmosome structure, composition and function. „Biochimica et Biophysica Acta”. 1778 (3), s. 572–587, 2008. Elsevier. DOI: 10.1016/j.bbamem.2007.07.014. 
  3. Wojciech Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, s. 101. ISBN 83-200-3127-3.
  4. Gerald Karp: Cell and Molecular Biology. Concepts and Experiments. Wiley, 2010. ISBN 978-0-470-48337-4.
  5. Bruce Alberts: Molecular Biology of the Cell. 2015, s. 1046. ISBN 978-0-8153-4432-2.
  6. Harvey Lodish, Arnold Berk, Paul Matsudaira, Chris A. Kaiser, Monty Krieger, Matthew P. Scott, Lawrence Zipursky, James Darnell: Molecular Cell Biology. New York: W. H. Freeman, 2003, s. 206. ISBN 978-0716743668.