Diabeł (rodzaj ssaka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Diabeł
Sarcophilus[1]
F. Cuvier, 1837[2]
Przedstawiciel rodzaju – diabeł tasmański (S. harrisii)
Przedstawiciel rodzaju – diabeł tasmański (S. harrisii)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd niełazokształtne
Rodzina niełazowate
Podrodzina niełazy
Plemię niełazy
Rodzaj diabeł
Typ nomenklatoryczny

Didelphis ursina Harris, 1808 (= Ursinus harrisii Boitard, 1841)

Synonimy
Gatunki
  • S. harrisii
  • S. laniarius
  • S. moornaensis

Diabeł[5] (Sarcophilus) – rodzaj ssaka z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w rodzinie niełazowatych (Dasyuridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje jeden współcześnie żyjący gatunek występujący na Tasmanii[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samców 65,2 cm, długość ogona samców 25,8 cm, długość ciała samic 57 cm, długość ogona samic 24,4 cm; masa ciała samców 8–14 kg, samic 5–9 kg (dotyczy gatunku występującego współcześnie)[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Sarcophilus: gr. σαρξ sarx, σαρκος sarkos – mięso; φιλος philos – miłośnik[7].
  • Diabolus: gr. διάβολος diábolos – diabeł[8]. Nowa nazwa dla Sarcophilus.
  • Ursinus: łac. ursinus – przypominający niedźwiedzia[9]. Gatunek typowy: Ursinus harrisii Boitard, 1841.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należy jeden współcześnie występujący gatunek[5][10]:

oraz wymarłe:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sarcophilus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. Cuvier: Sarcophile oursin. W: É. Geoffroy Saint-Hilaire & F. Cuvier: Histoire Naturelle des Mammifères. Paryż: Chez A. Belin, 1837, s. 6. (fr.)
  3. J.E. Gray: Contributions towards the geographical distribution of the mammalia of Australia, with notes on some recently discovered species. W: G. Gray: Journals of Two Expeditions of Discovery in North-West and Western Australia. London: T. and W. Boone, 1841, s. 400. (ang.)
  4. Boitard: Le Jardin des plantes: description et murs des mammifères de la Ménagerie et du Muséum d'histoire naturelle. Paris: J.J. Dubochet et Ce, Éditeurs, 1842, s. 290. (ang.)
  5. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 7. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b A. Baker: Family Dasyuridae (Carnivorous Marsupials). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 306. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  7. Palmer 1904 ↓, s. 618.
  8. Palmer 1904 ↓, s. 224.
  9. Palmer 1904 ↓, s. 703.
  10. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Sarcophilus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-21]
  11. R. Owen: Important Discoveries. W: T. L. Mitchell: Three expeditions into the interior of eastern Australia; with descriptions of the recently explored region of Australia Felix, and of the present colony of New South Wales. Wyd. 2. Cz. 2. Londyn: T. & W. Boone, 1838, s. 363. (ang.)
  12. P. L. Crabb: Pleistocene dasyurids (Marsupialia) from southwestern New South Wales. W: M. Archer (red.): Carnivorous Marsupials. Cz. 2. Chipping Norton, New South Wales, Australia: Surrey Beatty & Sons, 1982, s. 511-516. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)