Pliocen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pliocen
5,333–2,58 mln lat temu
Tabela stratygraficzna
poprzedni okres
miocen
następny okres
plejstocen

Pliocen (ang. Pliocene)

We wcześniejszych podziałach do pliocenu zaliczany był także gelas, obecnie stanowiący najmłodszy wiek/piętro plejstocenu.

Nazwa pochodzi z połączenia greckich słów pleion – więcej i kainos – nowy.

Klimat i geologia[edytuj | edytuj kod]

Pliocen charakteryzował się dość surowym klimatem. Kontynenty zbliżają się do swego obecnego położenia. Klimat osusza się i oziębia. Duże obszary ulegają stepowieniu. Lądolód pokrywa Antarktydę, część Ameryki Południowej i częściowo kontynenty półkuli północnej. Morze Śródziemne, od dawna pozbawione połączenia z Atlantykiem, odzyskuje je: jego poziom się podnosi. Powstaje Przesmyk Panamski, do Ameryki Południowej napływają zwierzęta z Ameryki Północnej, wypierając częściowo faunę rodzimą.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Anadara, pliocen

Ochłodzeniu klimatu towarzyszy jego osuszenie - powierzchnia lasów silnie zmniejsza się, duże połacie Ziemi pokrywają trawy. Rozprzestrzeniają się trawożerne kopytne. Stepy Eurazji przemierzają wielkie stada bydła, gazel, jeleni i antylop. Ameryka Północna jest zasiedlona przez bardzo licznych przedstawicieli jeleni, wielbłądów, koni, mastodontów i widłorogów. Rozwijają się hipopotamowate. Zwiększa się liczba gatunków mięsożernych. Pod koniec pliocenu drapieżnikiem szczytowym jest Smilodon - tygrys szablastozębny. W Ameryce Południowej żyją szczerbaki, w tym olbrzymie Megatherium, które - jak wiele innych rodzimych gatunków Ameryki Południowej - nie przetrwa postępującego ochłodzenia i inwazji gatunków z północy.

Ewolucja człowieka[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Antropogeneza.

W pliocenie w Afryce występowały człowiekowate z rodzajów Ardipithecus, a później Australopithecus, od których wywodzą się przodkowie rodzaju ludzkiego. Były one dwunożne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]