Difluorek ditlenek ksenonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Difluorek ditlenek ksenonu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny XeO2F2
Masa molowa 201,29 g/mol
Wygląd bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Numer CAS 13875-06-4
Podobne związki
Podobne związki XeOF2, XeO3F2, XeOF4
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Difluorek ditlenek ksenonu (nazwa Stocka: difluorek ditlenek ksenonu(VI)), XeO2F2nieorganiczny związek chemiczny ksenonu z fluorem i tlenem. Kształt i obliczoną długość wiązań częsteczki XeO2F2[3] oraz jej dane spektralne[4] opublikowano w 1963 roku.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

W wyniku destylacji tetrafluorku tlenku ksenonu otrzymano homogeniczny ciekły roztwór zawierający XeO2F2, XeOF4, i XeF2. Do obniżenia temperatury chłodnicy użyto zestalonego CO2 zamiast ciekłego azotu, aby zapobiec szokowi termicznemu, który mógłby wywołać wybuch kondensującego również XeO3. Otrzymaną mieszaninę poddano destylacji frakcjonowanej – frakcję XeO2F2 zidentyfikowano na podstawie wyników spektrometrycznych[2].

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Difluoroditlenek ksenonu tworzy bezbarwne[1][2] ortogonalne[1] kryształy, które ulegają sublimacji w temperaturze 30,8 °C[2] (lub rozkładają się wybuchowo w tej temperaturze[1]).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, ISBN 978-0-8493-0488-0.
  2. a b c d John L. Huston. Xenon dioxide difluoride: isolation and some properties. „The Journal of Physical Chemistry”. 71 (10), s. 3339–3341, Wrzesień 1967. DOI: 10.1021/j100869a035. 
  3. Ronald J. Gillespie. Noble gas fluorides, oxyfluorides, and oxides. Predictions of molecular shapes and bond lengths. „Noble-Gas Compd.”, s. 333–339, 1963. 
  4. Martin H. Studier, Eric N. Sloth. Mass-​spectrometric studies of noble-​gas compounds. „Noble-Gas Compds.”, s. 47–49, 1963.